paratolmo

Τον Τζίμη [Πανουση]  τον πάω για πολλούς λόγους. Η ευθύτητα των στίχων του, το βιτριολικό χιούμορ του, το ψυχανώμαλο ίδιον της φάτσας του είναι μερικά από αυτά. Το σημαντικότερο όλων ότι λοιδωρεί τον Νταλάρα ο οποίος δίνει πλέον το παρόν και σε ορθόδοξες εκκλησίες παρέα με πρωκτολάγνους ρασοφόρους και πολιτικά τσιράκια. Για την ίδια την συναυλία δεν θα σχολιάσω γιατί δεν με αφορά.

Για ακόμα μια φορά όμως κυβέρνηση και δόγμα έδωσαν το παρόν πιασμένοι χέρι-χέρι, ωσάν ερωτευμένοι καυλοπυρέσσαντες στο πρώτο ραντεβού. Στο θεοκρατικό κράτος με το όνομα Ελλάδα, τέτοιες συνευρέσεις ενισχύουν τα μάλα τη θεμελιώδη σχέση μεταξύ κράτους και θρησκείας. Όλοι οι πολιτικοί που κόπτονται για την σχάση μεταξύ των αιώνιων ερωτευμένων πνέουν τα λοίσθια αφού τέτοιες εκδηλώσουν ενισχύουν το προπατορικό συναίσθημα και ενδυναμώνουν την αιώνια φιλία που καλά κρατεί. Άξιος αναφοράς τυγχάνει και όλος αυτός ο όχλος που περίμενε έξω από την εκκλησία και φωνασκούσε υπέρ της Κου-Κλουξ-Κλαν. Έχω δει διάφορους φασίστες στην περιοχή να προπηλακίζουν αλλοδαπούς, να απειλούν και να κλείνουν πλατείες για να προασπιστούν την αγνή, λευκή, μικρομεσαία επιχείρηση και τα μαλακισμένα κωλόπαιδά τους από την σκούρα επέλαση των μιγάδων περίοικων.

 Δυστυχώς τα μηνύματα της αλληλεγγύης δεν μπορούν να προσαρμοστούν σε μια αφιλόξενη πόλη αν και η νεοελληνική μιζέρια διαφημίζει την φιλοξενία ως ανέκδοτο. Ευελπιστώ ότι στην χώρα του μνημονίου, όπου οι υπήκοοι το τρώνε ως μάννα εξ ουρανού, ελλοχεύει κάπου η ελπίδα της ενόρασης και της αποδοχής του διαφορετικού.
ΠΗΓΗ