Ποιοι και γιατί προσπαθούν να συνδέσουν την αποτυχία των εκλογών του Καραμανλή, με την επιτυχία του Γιώργαρου Παπανδρέου (ή GAPsok) ;

Posted: Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010 by . in Ετικέτες
0

(C) Levitte expressed optimism that a new Greek government would be "more solid" and allow greater flexibility for progress in the Greek-Macedonian name dispute.  A/S Gordon agreed that either a more solid Conservative government or a Socialist government would be a stronger, more flexible partner in the negotiations.  He expressed hope that if the international community could convince Macedonia to abandon the idea of a referendum and get Greece to abandon the necessity of changing passports, then progress could be made. 
Γράφει ο προβοκάτορας

Διαβάζοντας κάποια από τα αρχεία αναρωτιόμαστε: Μα είναι δυνατόν; Τι προσπαθούν να μας πουν τελικά; Ότι ο σοσιαλιστής πρόεδρος της ΄χώρας μας αλλά και της διεθνούς των σοσιαλισταράδων έχει αποδεχθεί ένα τέτοιο σχέδιο;

Αρνούμαι να το πιστέψω!!!

Η τελευταία προεκλογική δυναμική, απέδειξε ότι ένα 60 με 65%, των ψηφοφόρων, του έχουν δώσει λευκή εντολή να υλοποιήσει το πρόγραμμά του 2009. Η ατυχής σύμπτωση που τα λεφτά τελικά βρέθηκαν στις τσέπες των μισθωτών των μεροκαματιάρηδων και των μικρο χαμηλοσυνταξιούχων και όχι του Μεγάλου Κεφαλαίου των Τραπεζιτών και των άλλων "επενδυτών της λαμογιάς", ίσως είναι ίσως μία μικρή λεπτομέρεια η οποία δεν θα πρέπει να μας κάμψει από την ελπίδα ότι μπορεί να πορευτεί ακόμη καλύτερα.

Πολλοί περιμένουν να μιλήσει ο Καραμανλής!!! Τί λένε οι αφελείς;
Να μιλήσει και τι να μας πει; Μήπως γιατί επέτρεψε η πολυκατοικία να γκρεμιστεί και στη θέση της να γίνουν τρία νέα χαμηλά σπιτάκια με τη δική τους αυλή και τους δικούς τους κηπουρούς και τις ωραίες γλάστρες;
Τι μπουμπούκια έχουν μαζευτεί εκεί; κάθε ευ-λογείς Μανώλιες και "συκοφαντημένοι πολιτικοί πρώτης γραμμής.
Το ότι ο Καρατζαφέρης έχασε τη θέση του Θυρωρού της πολυκατοικίας; ας πρόσεχε!!!

Η εντύπωση ότι ο Τζέφρι, από Γιωργάκης έγινε Γιώργος και στη συνέχεια Γιώργαρος είναι κάτι που ο ιστορικός του μέλλοντος θα πρέπει να ψάξει σε πολλά αρχεία να το αναλύσει και να το δώσει να το καταλάβουν οι επόμενες γενιές. Είναι από τα δύσκολα της επιστήμης της ιστορίας.
Αυτό όμως που θα του αποδοθεί, ως συνεισφορά είναι η συμπαράσταση που του προσφέρει όλη η οικογένειά του. Από την στοργική μαμά έως και τα αδέλφια του, τα οποία ανιδιοτελώς δουλεύουν μέσα από αυτοχρηματοδοτούμενες ΜΚΟ. Αυτό είναι να έχεις μέσα σου το ...
αντί-εξουσιαστικό της πολιτικής, ενώ θα μπορούσε να τους έχεις έμμισθους, όπως την Μπιρμπίλη, τον Ραγκούση με την ξαδέρφη του, τον πρίγκηπα της πολιτικής Γερουλάνο ή τον Παμούκη.
Τελικά η καχυποψία του Έλληνα δεν έχει όρια όπως δεν έχει και η παραπάνω παραπομπή για το όνομα των Σκοπίων.
Τι λέτε ρε;
...θα αφήσουν όλοι αυτοί να περάσουν αντεθνικά σενάρια;
Δεν είδατε τι έπαθε η Δραγώνα; τη απέλυσε!!! (λένε παραιτήθηκε η ίδια - τα τρώμε εμείς αυτά;)

Είμαι σίγουρος ότι ο Γιώργαρος θα μας κάνει εθνικά υπερήφανους!!!
Το κείμενο της ντροπής και ο σύνδεσμος του (πηγή για τον ιστορικό του μέλλοντος)
ΠΗΓΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Σκουπιδια; Οχι μπροστά στην πορτα μου.

Posted: by . in Ετικέτες
0


Του Γ. Ζαμπετακη
Επίκουρος Καθηγητής Χημείας Τροφίμων και Lead Auditor, EKΠΑ

Ποιο είναι το πιο μεγάλο περιβαλλοντικό πρόβλημα σήμερα στην Ελλάδα; Ποιοι είναι οι πιο σημαντικοί ανερχόμενοι διατροφικοί κίνδυνοι; Πώς πρέπει άμεσα να τους αντιμετωπίσουμε ως (υποτίθεται) συντεταγμένη πολιτεία; Τα ερωτήματα αυτά μπορεί να μοιάζουν γενικά και ασαφή αλλά μόνο τέτοια δεν είναι!

Σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι το οικονομικό αλλά η νοοτροπία που συμπυκνώνεται στις πέντε λεξούλες του τίτλου. Αντί για την λέξη «σκουπίδια» θα μπορούσαμε να έχουμε και άλλες πολλές, π.χ. θόρυβος, φόρος, συνεισφορά, διαβούλευση, συνευθύνη. Και η κλασική αντίδραση των Άγγλων όταν εμφανίζεται ένα ανεπιθύμητο πρόβλημα στην πόρτα του σπιτιού τους είναι «not on my doorstep» (εεε, όχι και μπροστά στο σπίτι μου!). Αναλογιζόμενοι την σημερινή Ελλάδα των παράνομων χωματερών (ΧΑΔΑ) και των ποταμών-χωματερών (π.χ. Ασωπός και Κηφισός), πόσες φορές θα μας ερχόταν στο μυαλό η φράση του τίτλου;

Το πρόβλημα «σκουπίδια» δεν είναι καθόλου απλό και εύκολα επιλύσιμο. Μιλάμε για μια ολόκληρη νοοτροπία διαχείρισης πόρων (ναι! Σωστά! Τα σκουπίδια είναι εξαιρετικά σημαντικοί πόροι!) αλλά και διατροφικών κινδύνων, μια νοοτροπία που απουσιάζει παντελώς σήμερα από την χώρα μας. Και όσο και να θέλει ο Πρωθυπουργός να γίνουμε η Δανία του Νότου, αυτό δεν μπορεί να γίνει με την τοπικιστική μας νοοτροπία που έχουμε για τα σκουπίδια. Για παράδειγμα, η Αθήνα, η Κοπεγχάγη του Νότου (κατά τις επιθυμίες του ΓΑΠ): πού πάνε σήμερα τα σκουπίδια της; Σε μια υπερκορεσμένη χωματερή κλειστού τύπου αντί σε ένα ΧΥΤΥ (χώρος υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων). Και όχι μόνο έχει υπερκορεσθεί η Φυλή με σκουπίδια, αλλά δεν μπορούμε με συντεταγμένο τρόπο να αποφασίσουμε πού θα γίνουν οι αναγκαίοι 2-3 ΧΥΤΥ για την Αθήνα. Και αν μας κόπτει τόσο πολύ η οικονομική κρίση γιατί δεν υποχρεώνουμε ως ΥΠΕΚΑ όλους τους Δήμους της Ελλάδας να προχωρήσουν άμεσα σε ανακύκλωση και σε σχετική εκπαίδευση των δημοτών τους; Είναι γνωστό ότι για την αποκομιδή 10.000 τόνων σκουπιδιών όπως γίνεται σήμερα στην Ελλάδα χρειάζονται 10 άνθρωποι ενώ για τον ίδιο όγκο σκουπιδιών αν γινόταν ανακύκλωση και διαχείριση (όπως κάνουν οι «κουτόφραγκοι» ή η αληθινή Δανία) θα απασχολούνταν πάνω από 250 άνθρωποι. Ιδού πώς και οι ρύποι μειώνονται αλλά και νέες θέσεις εργασίας δημιουργούνται.

Δεν είναι όμως μόνο οι ρύποι και η ανεργία που σχετίζονται με τα σκουπίδια. Τοξικά βιομηχανικά απόβλητα έχουν άμεση σχέση με την διατροφική αλυσίδα. Διότι αν δεν γίνει ορθή διαχείρισή τους τότε τα υπολειπόμενα βαρέα μέταλλα θα περάσουν στον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα και από εκεί στην διατροφή μας. Ένα τέτοιο πείραμα ζωής και θανάτου γίνεται εδώ και μερικές δεκαετίες στον Ασωπό. Στο εργαστήριο Χημείας Τροφίμων μετρήσαμε χρώμιο και νικέλιο σε τρόφιμα-βολβούς από την Θήβα και τα συγκρίναμε με αντίστοιχα τρόφιμα από καθαρή περιοχή. Τα ευρήματα ανησυχητικά. Οι πατάτες, τα καρότα και τα κρεμμύδια απορροφούν σαν σφουγγάρι νικέλιο και χρώμιο. Τα τρόφιμα-βολβοί από τον Ασωπό έχουν μέχρι και 700% παραπάνω βαρέα μέταλλα σε σχέση με τρόφιμα από καθαρές περιοχές! Είναι φανερό ότι οι εκεί βιομηχανικοί ρύποι δεν διαχειρίζονται ορθώς, περνούν στον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα και από εκεί καταλήγουν στο…πιάτο μας.
ΠΗΓΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Επτά αλήθειες για τον Τύπο

Posted: by . in Ετικέτες
0

Του Α. Δελλατολα

Η  ελληνική κοινωνία βιώνει ίσως τη χειρότερη οικονομική κρίση της μεταπολεμικής περιόδου και το κύριο βάρος της ευθύνης πέφτει σε όλες τις κυβερνήσεις και γενικότερα στο πολιτικό μας σύστημα.
Προφανώς και ο Τύπος έχει το δικό του μερίδιο σε αυτήν την κατάσταση για τον τρόπο που άσκησε τη λεγόμενη «τέταρτη εξουσία», είτε γιατί ανέπτυξε σχέσεις διαπλοκής με τα κόμματα είτε γιατί έκανε πολλές φορές τα στραβά μάτια για τα κακώς κείμενα που αφορούσαν τη λειτουργία του κράτους αλλά και τις αυθαιρεσίες ορισμένων κοινωνικών ομάδων.
Τώρα που ο Τύπος περνάει τη δική του κρίση (οικονομική, στρατηγική), λειτουργεί με την ίδια τακτική, εθελοτυφλεί, αναζητά αλλού τα αίτια, ρίχνει την μπάλα στην εξέδρα, για να μην πει ορισμένες αυτονόητες αλήθειες:
◆Ότι δημιούργησε σχέσεις εξάρτησης με την πολιτική και οικονομική εξουσία.
    ◆Ότι χρησιμοποιήθηκε από επιχειρηματίες ως όπλο για να αναπτύξουν άλλες δραστηριότητες (κατασκευές, οπλικά συστήματα, προμήθειες του Δημοσίου, παράνομες δραστηριότητες, τζόγο κ.λπ.).
      ◆Ότι συμμετείχε σε σχέδια σπίλωσης πολιτικών αντιπάλων και, χωρίς αιδώ, έκανε εκ των υστέρων τον τιμητή.
        ◆Ότι οι μεγαλοεκδότες έπαιξαν στις πλάτες των αναγνωστών – αλλά και των μετόχων των εταιρειών τους – στο πάρτι του χρηματιστηρίου για προσωπικό τους όφελος.
          ◆Ότι, ενώ πλούτισαν οι ίδιοι, οι εταιρείες τους κατέφευγαν σε υπέρογκους δανεισμούς με προδιαγεγραμμένη την πορεία προς την πτώχευση.
            ◆Ότι, με πρόσχημα τάχα μου τον ανταγωνισμό, επιδόθηκαν σε μια ξέφρενη κούρσα «προσφορών» εις βάρος της πραγματικής δημοσιογραφίας.
                ◆Ότι εμείς οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι απαξιώσαμε τη δουλειά μας με τον τρόπο που λειτουργήσαμε όλα αυτά τα χρόνια.
                Έτσι λοιπόν, ας γίνει κατανοητό σε όλους: Ούτε όλοι το ίδιο φταίμε για την κρίση που περνάει ο χώρος μας ούτε όλοι μαζί τα φάγαμε. Και κυρίως, δεν είμαστε όλοι το ίδιο.
                Όσοι από το σινάφι μας έχουν αντιρρήσεις, εδώ είμαστε να τα συζητήσουμε με διευθύνσεις και ονόματα.

                Διαβάστε περισσότερα...

                Η αναιδεια της εξουσιας.

                Posted: Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010 by . in Ετικέτες
                0


                Πρωτοσέλιδο έγινε ο υπουργός Επικρατείας Χάρης Παμπούκης, όχι για κάποια μεγάλη του επιτυχία στον σημαντικό τομέα που του έχει αναθέσει ο πρωθυπουργός, ή για κάποια σημαντική του δήλωση ή συνέντευξη, αλλά για τη δημόσια συμπεριφορά του που δεν τιμά ούτε τον ίδιο ούτε το αξίωμα που φέρει.
                Ως νομικός και μάλιστα δάσκαλος, παραβιάζοντας προκλητικά το νόμο, είναι σαν να λέει στους πολίτες, ότι οι νόμοι είναι για να παραβιάζονται, όταν μάλιστα απροσχημάτιστα τους παραβιάζουν δημόσια αυτοί που τους ψηφίζουν, καθότι ο κ. Παμπούκης είναι βουλευτής άρα μέλος του νομοθετικού σώματος.
                Κάποιοι βέβαια θα πουν: Ε…! και τι έγινε; Ένα τσιγάρο κάπνισε! Δεν έκανε και έγκλημα;
                Μπορώ να υποθέσω ότι ως δεινός καπνιστής ο κ. Παμπούκης  ήταν αντίθετος με την απαγόρευση του καπνίσματος και ήταν δικαίωμά του. Από τη στιγμή όμως που η απαγόρευση του καπνίσματος έγινε νόμος του κράτους έχει υποχρέωση πρώτος αυτός να τον τηρεί και να αποτελεί παράδειγμα για τους απλούς πολίτες.
                Η τήρηση των νόμων είναι υποχρέωση όλων μας και από αυτή την υποχρέωση δεν εξαιρούνται ούτε οι αξιωματούχοι της πολιτείας, όσο ψηλά και αν ίστανται. Αντίθετα αυτοί θα πρέπει να δίνουν το παράδειγμα
                ΠΗΓΗ

                Διαβάστε περισσότερα...

                Φαυλοτητα.

                Posted: by . in Ετικέτες
                0



                Του Γ. Πρετεντερη

                Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ εξέφρασε δημοσίως και έντονα την αντίδρασή του στο ενδεχόμενο να καταργηθεί (ή να συγχωνευθεί...) το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

                Τι δουλειά έχουν οι μητροπολίτες με τα τμήματα των ΑΕΙ; Προφανώς καμία. Αλλά υποθέτω ότι ο Σεβασμιότατος θεωρεί πως η ακαδημαϊκή διδασκαλία της «Κοινωνικής Θεολογίας» εμπίπτει στην αρμοδιότητά του λόγω της επαγγελματικής σχέσης που διατηρεί με το αντικείμενο- ίσως και με τον Υψιστο... Είναι περίπου σαν να λέμε ότι για την οργάνωση των τμημάτων του Οικονομικού Πανεπιστημίου θα πρέπει να ερωτάται ο υπουργός Οικονομικών!

                Ακόμη κι έτσι όμως ο Μητροπολίτης Πειραιώς δεν αποτελεί την πιο κραυγαλέα περίπτωση ακαδημαϊκού παραγοντισμού. Αυτόν τον τίτλο τον διεκδικούν σίγουρα έξι βουλευτές του ΠαΣοΚ από νομούς της Πελοποννήσου οι οποίοι κατέθεσαν από κοινού ερώτηση στη Βουλή για να δηλώσουν ότι «διαφωνούν με τη φημολογούμενη κατάργηση τμημάτων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου».

                Τι δουλειά έχουν οι βουλευτές με τα τμήματα των ΑΕΙ; Προφανώς καμία. Αλλωστε ούτε οι ίδιοι ισχυρίζονται κάτι τέτοιο.

                Στην ερώτησή τους δεν λένε καν ότι διαφωνούν επειδή τα τμήματα που ενδεχομένως θα καταργηθούν παρουσιάζουν ακαδημαϊκή ποιότητα ή έχουν εκπαιδευτική επάρκεια ή κάνουν κάποια χρήσιμη έρευνα. Διαφωνούν επειδή το εν λόγω πανεπιστήμιο «συνδέεται άμεσα με την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της Περιφέρειας Πελοποννήσου».

                Για να το πω με άλλα λόγια: αφού γεμίσαμε την Ελλάδα πανεπιστημιακά τμήματα για λόγους «κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης», τώρα για τους ίδιους λόγους είμαστε αντίθετοι στο ενδεχόμενο κατάργησης ή συγχώνευσής τους.

                Ποιος μπορεί όμως να θεωρεί ότι η ανώτατη εκπαίδευση σε μια χώρα είναι ένα μέσο για να νοικιάζουν δωμάτια οι τοπικές κοινωνίες και να πουλάνε καφέδες οι τοπικές καφετέριες; Μόνο βουλευτές που ψαρεύουν σταυρούς σε τοπικές κοινωνίες και τοπικές καφετέριες! Ξέρετε κάτι; Αυτό ακριβώς είναι το κράτος που χρεοκόπησε. Ενα κράτος άχρηστο, σπάταλο αλλά κυρίως φαύλο. Ενα κράτος που έφτιαχνε πανεπιστήμια για να μαζέψει ψήφους. Ενα κράτος που χρειάζεται πλέον να συμμαζευτεί και να οργανωθεί σχεδόν από την αρχή.

                Μόνο που, αντί οι πρωτεργάτες της χρεοκοπίας να συναισθανθούν τις ευθύνες τους, αντί να δείξουν μια στοιχειώδη ντροπή και μεταμέλεια, έρχονται τώρα να βαφτίσουν τη φαυλότητα «οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη»- όταν δεν τη βαφτίζουν «κοινωνική ευαισθησία»!

                Διαβάστε περισσότερα...

                Το ηλεκτρονικό τσιγάρο διχάζει επιστήμονες και καταναλωτές

                Posted: Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010 by . in Ετικέτες
                3


                Ειδήμονες των επιστημών υγείας εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους για τις επιπτώσεις του ηλεκτρονικού τσιγάρου στην υγεία, είτε αυτό περιέχει νικοτίνη, είτε όχι.
                Το κάπνισμα δεν είναι απλώς μια συνήθεια. Η εξάρτηση από τη νικοτίνη θεωρείται νευροβιολογικός εθισμός και έχει ταξινομηθεί επίσημα ως ασθένεια από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Το κάπνισμα αποτελεί την κυριότερη αιτία πρώιμης θνησιμότητας στις αναπτυσσόμενες χώρες.
                Τα επιδημιολογικά στοιχεία για το κάπνισμα στην Ελλάδα είναι πολύ ανησυχητικά, καθώς η χώρα κατέχει μία από τις υψηλότερες θέσεις διεθνώς. Ποσοστό 42% των Ελλήνων, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο (47% άνδρες και 38% γυναίκες) δηλώνουν καπνιστές, όταν ο μέσος κοινοτικός όρος είναι 29%.
                Σύμφωνα με έρευνες, 20-30% των καπνιστών προσπαθούν κάθε χρόνο να κόψουν το κάπνισμα, ενώ 7 στους 10 (70%) Έλληνες καπνιστές δηλώνουν επιθυμία να κόψουν το τσιγάρο με αφορμή την απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους. Από το 70% των Ελλήνων, που προσπαθούν να κόψουν το κάπνισμα, μόνο 3-5% το καταφέρνουν με τη δύναμη της θέλησής τους.
                Στην αγορά κυκλοφορούν διάφορα σκευάσματα, που δεν απαιτείται συνταγή γιατρού για την προμήθειά τους και βοηθούν στη διακοπή του καπνίσματος. Ωστόσο, υπάρχουν και κάποια, όπως το ηλεκτρονικό τσιγάρο, το οποίο κυκλοφορεί από το 2008, αλλά έγινε ευρέως γνωστό στην Ελλάδα με αφορμή την απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους, γεγονός που έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην επιστημονική κοινότητα.
                Το ηλεκτρονικό τσιγάρο (e-cigarettes) είναι συσκευή, που λειτουργεί με μπαταρία, φτιαγμένο από έναν μεταλλικό σωλήνα με έναν θάλαμο στον οποίο υπάρχει ένα φυσίγγιο με νικοτίνη σε υγρή μορφή, που αντικαθίσταται, ή έχει μόνον αέρα. Οι χρήστες το καπνίζουν χωρίς να το ανάβουν, γεγονός που αρχικά είχε οδηγήσει αρκετούς στο να το χρησιμοποιούν για να αποφεύγουν την απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους. Επίσης, διατίθενται σε διάφορες γεύσεις, σοκολάτα, τσιχλόφουσκα, μέντα κ.α.. Αυτά τα προϊόντα είναι άμεσα διαθέσιμα στο Ιnternet και σε διάφορα καταστήματα, παρόλο που με νόμο απαγορεύεται η διαθεσή τους.
                Με τροπολογία στον νόμο 3868/2010 αρ.17 κεφάλαιο 2, όπου καθορίζονται οι ρυθμίσεις για τα προϊόντα καπνού απαγορεύονται: «η κατασκευή, προβολή, εμπορία και πώληση αντικειμένων, που έχουν την εξωτερική μορφή προιόντων καπνού, καθώς και το ηλεκτρονικό τσιγάρο». Απαγορεύεται, επίσης, χωρίς προηγούμενη έγκριση του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, «η κυκλοφορία προιόντων, που διατίθενται για τη διακοπή του καπνίσματος. Με κοινή απόφαση των υπουργών Ανάπτυξης και Υγείας ορίζονται οι προϋποθέσεις και η διαδικασία για τη χορήγηση έγκρισης».
                Παρόλα αυτά μπορεί κάποιος να βρει ηλεκτρονικό τσιγάρο ακόμα και στα φαρμακεία. Μόνο που αυτό, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αθηνών, Κωνσταντίνο Λουράντο, δεν περιέχει νικοτίνη.
                Ο αναπληρωτής καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών, πνευμονολόγος - εντατικολόγος και συντονιστής της αντικαπνιστικής εκστρατείας, Παναγιώτης Μπεχράκης, χαρακτηρίζει το ηλεκτρονικό τσιγάρο επικίνδυνο και άμεσα καταστροφικό για τον οργανισμό. Στην Ελλάδα, συνεχίζει, έχουμε πρόβλημα έναρξης του καπνίσματος. Υπάρχουν «χώροι παραγωγής καπνιστών (μπαρ, καφετέριες κ.λ.π.) και εκεί πρέπει να δώσουμε έμφαση με ενημερωτικές καμπάνιες ευαισθητοποίησης του κοινού. Όπως ανέφερε ο καθηγητής, στις αρχές του Δεκεμβρίου θα διεξαχθεί συνέδριο με θέμα: «Μαθαίνω να μην καπνίζω» και θα ξεκινήσει εκστρατεία ενημέρωσης στα σχολεία.
                Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποίησε να μη γίνεται χρήση ηλεκτρονικών τσιγάρων, σημειώνοντας ότι δεν υπάρχουν στοιχεία, που να αποδεικνύουν ότι είναι ασφαλή, ή ότι βοηθούν τους καπνιστές να κόψουν το κάπνισμα. Οι χρήστες εισπνέουν νικοτίνη «και πιθανώς πολλές άλλες τοξικές ουσίες, για τις οποίες δεν είμαστε σίγουροι». Ο ΠΟΥ αναφέρει ότι δεν γνωρίζει να υπάρχει καμία απολύτως επιστημονική απόδειξη που να επιβεβαιώνει ότι τα ηλεκτρονικά τσιγάρα είναι ασφαλή και συνιστούν μία αποτελεσματική συσκευή για το κόψιμο του καπνίσματος. «Το ηλεκτρονικό τσιγάρο δεν είναι μια δοκιμασμένη θεραπεία αντικατάστασης νικοτίνης», καταλήγει.
                Στις ΗΠΑ έχει ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ της βιομηχανίας και του Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων σχετικά με τη νομοθετική ρύθμιση των ηλεκτρονικών τσιγάρων. Ο FDA, ο οποίος πραγματοποίησε έρευνα για τα ηλεκτρονικά τσιγάρα, έχει εκφράσει ανησυχίες σχετικά με την ασφάλειά τους. Δηλώνει ότι η συσκευή μετατρέπει τη νικοτίνη και τις άλλες χημικές ουσίες σε ατμό, που εισπνέεται από τον χρήστη. Η βιομηχανία, από τη μεριά της, δηλώνει ότι ο FDA μπορεί να είναι αρμόδιος για τη ρύθμιση των προϊόντων καπνού, αλλά είναι αναρμόδιος για τα ηλεκτρονικά τσιγάρα, τα οποία περιέχουν μεν νικοτίνη αλλά όχι καπνό. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι εργαστηριακά πειράματα σε ηλεκτρονικά τσιγάρα έδειξαν ότι περιέχουν καρκινογόνα και άλλα τοξικά χημικά, επικίνδυνα για τους ανθρώπους.
                Στην Ελλάδα ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων αναφέρει: «Τα προϊόντα που χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατα του καπνίσματος και περιέχουν νικοτίνη υπάγονται στα φαρμακευτικά προϊόντα (τα προϊόντα αρμοδιότητας ΕΟΦ είναι εκεί να τα οποία αναφέρονται στο νόμο 1316). Η διάθεσή τους στην αγορά προϋποθέτει τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας φαρμάκου από τον ΕΟΦ:
                α) στην κατηγορία αυτή υπάγεται και το ηλεκτρονικό τσιγάρο, το οποίο περιέχει νικοτίνη. Μέχρι σήμερα, ο ΕΟΦ δεν έχει χορηγήσει άδεια κυκλοφορίας σε ανάλογο προϊόν για την ελληνική αγορά.
                β) προϊόντα τα οποία παρουσιάζονται ως ηλεκτρονικά τσιγάρα που δεν περιέχουν νικοτίνη θα πρέπει να εξεταστούν από άλλους αρμόδιους φορείς, όπως το υπουργείο Ανάπτυξης».
                Το θέμα του ηλεκτρονικού τσιγάρου έφθασε και στη Βουλή ύστερα από σχετική ερώτηση που κατέθεσε ο υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Υγείας της Νέας Δημοκρατίας, Μάριος Σαλμάς, επισημαίνοντας ότι το επικίνδυνο με τα προϊόντα αυτά είναι ότι προβάλλουν ισχυρισμούς, χωρίς καμία απολύτως επιστημονική τεκμηρίωση, ότι είναι λιγότερο επιβλαβή από τα συμβατικά τσιγάρα, ότι δεν βλάπτουν τους παθητικούς καπνιστές και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε δημόσιους χώρους, όπου απαγορεύεται το κάπνισμα.
                Για καθαρά εμπορικό προϊόν και όχι αποτελεσματικό, κάνει λόγο ο καθηγητής φαρμακολογίας και πρόεδρος της Αντικαπνιστικής Εταιρείας, Νίκος Χούλης, τονίζοντας ότι καλύτερο υποκατάστατο για τη «συνήθεια» του τσιγάρου είναι το κομπολόι.
                Πάντως, αν θέλει κάποιος πραγματικά να κόψει το κάπνισμα, όπως αναφέρει ο κ. Χούλης, μπορεί να καταφύγει σε άλλου είδους θεραπείες. Κυκλοφορούν αποτελεσματικά σκευάσματα, που δεν είναι επικίνδυνα για τον ανθρώπινο οργανισμό, ή να καταφύγει στα ιατρεία διακοπής καπνίσματος. Τα ποσοστά επιτυχίας στα Ιατρεία Διακοπής Καπνίσματος ξεπερνούν το 64%.
                ΠΗΓΗ

                Διαβάστε περισσότερα...

                Το νησί της Σπιναλόγκα.Όλη η ιστορία.

                Posted: by . in Ετικέτες
                0



                To "μακρύ αγκάθι" ή αλλιώς Σπιναλόγκα είναι το νησί για το όποιο γίνεται λόγος συνέχεια τις τελευταίες μέρες.Πριν όμως από αρκετά χρόνια το νησί αυτό, ήταν μάλλον "καταραμένο" και το όνομά του δεν αναφερόταν σχεδόν ποτέ!Κι αυτό γιατί, ήταν το νησί των λεπρών...των ανθρώπων που λόγω της αρρώστιας τους δεν είχαν καμία θέση στην "υγιή" κοινωνία των υπολοίπων.

                Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα απ' την αρχή.Το αρχαίο όνομα του νησιού ήταν
                Κυλιδών.Μετά την κατάληψη του απο τους Ενετούς πήρε το όνομα Σπίνα Λόγκα.Οι Ενετοί το 1574 μετά την Τούρκικη εισβολή στην Κύπρο οχύρωσαν το νησί φοβούμενοι ότι έρχεται και η σειρά της Κρήτης.Όντως το 1649 οι Τούρκοι κυριεύουν την Κρήτη και 65 χρόνια μετά και την Σπίναλόγκα.Αξίζει να σημειωθεί πως, οι " χαΐνηδες"(Κρήτες αντάρτες)κρυβόντουσαν εκεί και πολεμούσαν τους Τούρκους μέχρι και το 1898 που η Κρήτη απελευθερώθηκε.

                5 χρόνια μετά.Το 1903 η Κρήτη αποφασίζει να μετατρέψει το νησί σε λεπροκομείο και μεταφέρει τους πρώτους 251 Χανσενικούς που μέχρι πρότινος ζούσαν στις "μεσκηνιές"(στις παρυφές των βουνών) και "πίστευαν" ότι αποτελούσαν πηγή μόλυνσης!Μάλιστα τότε τους ανάγκαζαν να φοράνε κουδούνια, ούτως ώστε όταν πλησίαζαν την πόλη να τους ακούνε οι υπόλοιποι κάτοικοι και να κρύβονται!!Μέτα το 1913 άρχιζαν να μεταφέρονται σταδιακά ασθένεις από την υπόλοιπη Ελλάδα και σιγά σιγά κι απ' το εξωτερικό
                Οι συνθήκες ήταν ΑΘΛΙΕΣ!Χωρίς φαρμακευτική αγωγή και ουσιαστική περίθαλψη οι άνθρωποι εκεί "θάβονταν" ζωντανοί.Απομωνομένοι και εξορισμένοι απο τα χωριά τους και τις οικογένειες τους, μέσα σε φρικτούς πόνους περίμεναν απλά την ημέρα του θανάτου τους.Εξάλλου η επιγραφή στην είσοδο της Σπίναλόγκα έλεγε "Να εναποθέσει κάθε ελπίδα όποιος εισέρχεται."

                33 χρόνια μετά.Το 1936 στο νησί μεταβαίνει ο Επαμεινώνδας Ρεμουνδάκης.Πρίν 7 μήνες είχε μεταφερθεί στη Σπιναλόγκα η αδερφή του και τώρα ήταν η σειρά του.Ο Ρεμουνδάκης αποτελεί το πρόσωπο-σύμβολο της Σπίναλόγκα.Αν και "καταδικασμένος" στην μοίρα της ασθένειας του Χάνσεν...οραματίστηκε μια καλύτερη τουλάχιστον διαβίωση, μια πιο ανθρώπινη αντιμετώπιση των λεπρών.Είναι ο άνθρωπος που ξεκίνησε απ΄το απλό ασβέστωμα των σπιτιών, μέχρι την οργάνωση της τοπικής κοινωνίας του νησιού.. με καφενεία,θέατρο,κινηματογράφο,εκκλησία!Την εκκλησία μάλιστα τον Άγιο Παντελεήμονα την λειτουργούσε ένας ιερέας, εθελοντικά καθώς δεν έπασχε απο την αρρώστια και δεν "κόλλησε" ποτέ.Ο Ρεμουνδάκης στην αυτοβιογραφία του(που δεν έχει εκδοθεί τούλαχιστον ακόμα "αητός χωρίς φτερά") ως γνώστης των νομικών(στο νησί πήγε σε ηλικία 21 ετών,τριτοετής στη Νομική) απαίτησε από την πολιτεία ηλεκτρογεννήτρια(πρίν αποκτήσει μάλιστα η Πλάκα, το απέναντι χωριό του "έξω κόσμου") και έτσι η Σπιναλόγκα απέκτησε ρεύμα!Δημιούργησε σχολείο με δάσκαλο έναν λεπρό.Ίδρυσε την "Αδελφότητα Ασθενών Σπιναλόγκας".Φύτεψε δέντρα,οργάνωσε την καθαριότητα του νησιού και έβαλε μεγάφωνα στους δρόμους του νησιού, άπ΄οπου έπαιζε κλασσική μουσική.Ο Επαμεινώνδας Ρεμουνδάκης είναι ο άνθρωπος που έδωσε στο νησί της Σπίναλόγκα ξανά ΖΩΗ.Οι ασθενείς ξαναθυμήθηκαν την ζωή που ζούσαν και ένιωσαν πως δεν είναι τελικά εγκληματίες εξόριστοι απο την κοινωνία σε ένα κολαστήριο, αλλά άνθρωποι ίσοι σε δικαιώματα με τους υπόλοιπους στη χαρά στη λύπη στον έρωτα και γενικά στη ζωή.
                Αξίζει να σημειωθεί ότι στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο δεν πάτησε το πόδι του στη Σπιναλόγκα ούτε Γερμανός ούτε Ιταλός.Η Πλάκα, το απέναντι χωριό, είχε εκκενωθεί από τους κατακτητές και έτσι τη σίτιση και την συντήρηση (και λόγω φόβου μην φύγουν οι Λεπροί από το νησί και "κολλήσουν" τους υπόλοιπους) γινόταν από τους ίδιους τους κατακτητές.Αυτό όμως έδωσε την ευκαιρία στην δημιουργία μικρού , κρυφού στρατηγείου για τους Έλληνες καθώς επίσης και την ευκαιρία για τη δημιουργία ραδιοφωνικού σταθμού.

                Το 1957 ανακαλύφθηκε το φάρμακο για την λέπρα.Και έτσι αρχίζει και το τέλος της Σπίναλόγκας.Κάποιοι θεραπεύθηκαν, κάποιοι δεν τα κατάφεραν και κάποιοι τελευταίοι μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο λοιμωδών στην Αγία Βαρβάρα.Το νησί της Σπίναλογκα έμεινε για πολλά χρόνια αναξιοποίητο και παρατημένο στο έλεος του.Κανείς άλλωστε δεν ήθελε ούτε να το θυμάται ούτε να το αναφέρει.Όμως το ενδιαφέρον από τουρίστες και γενικά από το εξωτερικό , ξανάφερε στο προσκήνιο το "κολαστήριο".Το 2001 κατά την διάρκεια των διακοπών της στην Κρήτη η Victoria Hislop γράφει το γνωστό πλέον σε όλους μας "Το νησί" το όποιο έγινε best-seller και έπειτα μεταφέρθηκε στην μικρή οθόνη.
                Η λέπρα δεν έχει αποδειχθεί ιατρικά "μεταδοτική" αλλά ούτε και αθώα.Το πως κολλάει κανείς την αρρώστια, παραμένει ακόμα άγνωστο.Οι άνθρωποι αυτοί βασανίστηκαν περισσότερο από το στίγμα της αρρώστιας παρά από την ίδια την λέπρα.Γιατί δυστυχώς το σώμα μπορεί να θεραπευτεί η ψυχή όμως ποτέ.Και πιστεύω πως η Σπιναλόγκα είναι εκεί για να μας υπενθυμίζει πως σε μια "υγιή" κοινωνία, θέση δεν έχουν μόνο οι υποτιθέμενοι "υγιείς"...αλλά όλοι!Και πριν βιαστούμε να κατακρίνουμε την τότε κοινωνία....ας κοιτάξουμε λίγο γύρω μας και να δούμε τελικά ποιες είναι οι νέες "Σπιναλόγκες" και ποίοι οι "λεπροί" του σήμερα
                ΠΗΓΗ

                Διαβάστε περισσότερα...

                Αγιασμενες κλοπές.

                Posted: by . in Ετικέτες
                0


                Η σπείρα της Αρχιεπισκοπης ξαναχτυπησε εις βαρος του Ελληνικού δημοσίου. Το οργανωμένο οικονομικό εγκλημα που κατοικοεδρευει στην Αρχιεπισκοπη, αυτή τη φορά εκλεψε 9,5 εκατομμύρια ευρώ με τη μεθοδο της ΜΚΟ, από το Ελληνικό Δημόσιο. Οι κλοπές προκαλούν έκπληξη ακομα και στην συμμορία του Παλαιοκωστα και του Στεφανανακου, γιατι γινονται με "χειρουργική" ακριβεια, για να τους εξασφαλιζει ατιμωρησία.

                Σας παραθετω ενα σημερινο δημοσιεύμα  της «Ελευθεροτυπίας» για τα όσα προέκυψαν για τις «αγιασμένες κλοπές» που έγιναν με την ΜΚΟ  «Αλληλεγγύη»:  Εκατομμύρια ευρώ, που επί χρόνια έρρεαν αφειδώς από τον δημόσιο κορβανά στα ταμεία της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης της Αρχιεπισκοπής Αθήνας «Αλληλεγγύη», προκειμένου να υλοποιήσει συγκεκριμένα ανθρωπιστικά προγράμματα, κατασπαταλήθηκαν σε πολυτελείς αγορές, ταξίδια και άλλους «ανοίκειους σκοπούς», αφήνοντας μια τεράστια «μαύρη τρύπα» (9,5 εκατομμύρια ευρώ) στα ταμεία της ΜΚΟ, ανάλογη του χρέους της προς το ελληνικό Δημόσιο.

                μέγεθος του σκανδάλου ξεπερνά κατά πολύ το φιάσκο με τους τόνους των σάπιων πουλερικών που ποτέ δεν έφτασαν στις πληγείσες από το τσουνάμι περιοχές (το 2006). Οπως προκύπτει από τα πορίσματα των διαχειριστικών ελέγχων που διενεργήθηκαν και αποκαλύπτει σήμερα η «Ε», το «μενού» των ατασθαλιών είχε πολλά... εδέσματα ελέω των χορηγιών της πολιτείας.
                Η υπόθεση έχει φτάσει στην ποινική αλλά και στην αστική Δικαιοσύνη και σύμφωνα με το συγκλονιστικό περιεχόμενο αγωγής που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθήνας από τη «ΜΚΟ Αγάπη» (όπως εξαγνιστικά μετονομάστηκε η μη... κερδοσκοπική «Αλληλεγγύη», περνώντας πλέον επί ημερών αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου στη Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος), οι επί τέσσερα χρόνια «διαχειριστές» των λεόντειων κονδυλίων που διέθετε το υπουργείο Εξωτερικών για ανθρωπιστικό έργο δεν εκτέλεσαν ποτέ τα σχετικά προγράμματα.
                Αντίθετα, φέρεται να κατασπατάλησαν εκατομμύρια για άσχετες προς το καταστατικό της Οργάνωσης πράξεις, όπως δωρεές ηλεκτρονικών υπολογιστών σε Μητροπόλεις αλλά και για ναύλωση αεροσκάφους για ταξίδι του αειμνήστου αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο Κόσοβο, ο οποίος με απόφασή του είχε εκχωρήσει υπερεξουσίες στον τότε διευθύνοντα σύμβουλο της ΜΚΟ (η οποία τότε ανήκε αποκλειστικά στην Αρχιεπισκοπή Αθήνας), Δημήτρη Φουρλεμάδη.
                ΠΗΓΗ

                Διαβάστε περισσότερα...

                Σε επικίνδυνο αδιέξοδο η χώρα.

                Posted: by . in Ετικέτες
                0



                Παρά τα όσα περί επιτυχούς... μνημονιακής πορείας δηλώνει η κυβέρνηση, η πραγματικότητα που αποκαλύπτουν οι αριθμοί είναι οδυνηρή. Αυτή η πραγματικότητα υποχρεώνει τους «φύλακες» του ΔΝΤ να έχουν έτοιμα και συμφωνημένα με την ελληνική (yes sir) κυβέρνηση τα εναλλακτικά σενάρια προκειμένου να διασφαλιστούν τα λεφτά των τοκογλύφων - πιστωτών. Το παραδέχτηκε με έμμεσο, αλλά σαφή τρόπο και ο ανθύπατος του ΔΝΤ Π. Τόμσεν σε πολύ σημαντική συνέντευξή του (που δημοσιεύθηκε χθες στην οικονομική ιστοσελίδα Euro2day):
                «Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά και καταλαβαίνει ότι υπάρχουν επιλογές και συμφωνεί πως, εάν τον επόμενο χρόνο αντιληφθούμε ότι μπορεί μεν να γυρίσει στις αγορές, αλλά θεωρείται πολύ αισιόδοξη η πιθανότητα να αποπληρωθούν τα 110 δισεκατομμύρια, τότε πρέπει να το κάνουμε. Δεν υπάρχει διαφωνία επί του θέματος, υπάρχει πλήρης επίγνωση».
                Mε βάση την παραπάνω απάντηση του Τόμσεν τα ερωτήματα προς την ελληνική κυβέρνηση είναι αυτονόητα:
                ● Τι ακριβώς «γνωρίζει» η κυβέρνηση και ποια συμφωνία έχει ήδη κάνει;
                ● Ποιους όρους περιλαμβάνει αυτή η συμφωνία;
                ● Ποιες άλλες τυχόν λύσεις έχει απορρίψει για να συμφωνήσει σε ό,τι προτείνει το ΔΝΤ, το οποίο, όπως αφήνει ο Τόμσεν να εννοηθεί, έχει αποσπάσει και τη συναίνεση των Ευρωπαίων;
                Είναι προφανές ότι, όπως σαφώς αναφέρεται στο σημερινό ρεπορτάζ του «Π» στις σελ. 12-13, το ΔΝΤ ετοιμάζεται για νέο δανεισμό προς την Ελλάδα ύψους 50 δισ. ευρώ. Τι θα σημαίνει αυτό για τη χώρα; Μήπως μια μονομερή υπαγωγή στο Νομισματικό Ταμείο; Ο πρωθυπουργός καλείται πλέον να μιλήσει, να πει στον ελληνικό λαό τι περιλαμβάνει ακριβώς αυτή η «λύση» (στην οποία κατά τον Τόμσεν και άλλους αξιωματούχους του ΔΝΤ έχει ήδη συμφωνήσει).


                «Τελική λύση»;

                Σε ζοφερή ατμόσφαιρα πλήρους διάψευσης των κυβερνητικών εξαγγελιών και στόχων, με τους αριθμούς αδιάψευστους μάρτυρες της αδιέξοδης κατάστασης όχι μόνο της οικονομίας, αλλά της χώρας συνολικά, όλα δείχνουν ότι προωθούνται «τελικές λύσεις», πέρα από το σημερινό πλαίσιο του... Μνημονίου.
                Αξίζει να υπογραμμίσουμε ότι στη συνέντευξή του ο Τόμσεν περιέγραψε μια «λύση» στην – βέβαιη, όπως περιγράφεται – περίπτωση που η Ελλάδα δεν μπορεί να αποπληρώσει όχι μόνο το σύνολο των δανείων της, αλλά και τον «μικρό» δανεισμό του «μηχανισμού στήριξης»:
                «Μπορούμε να πούμε ότι θα δώσουμε άλλο ένα δάνειο. Αυτό δεν κάνουν οι τράπεζες εδώ; Ή να πούμε ότι θα δοθεί το υπόλοιπο της πίστωσης, από το 2011 μέχρι το μέσο του 2013, σε μακρύτερο χρονικό διάστημα. Γιατί έχουμε αυτήν την επιλογή, να δώσουμε δηλαδή την πίστωση σε χρονικό ορίζοντα 11 χρόνων αντί σε 5 - 6 έτη. Εάν πειστούμε ότι αυτό χρειάζεται, θα εφαρμόσουμε μια τέτοια επιλογή».
                Όταν ερωτάται αν «αυτό αφορά μόνο το ΔΝΤ ή και την Ε.Ε.», ο ανθύπατος του ΔΝΤ απαντά: «Την Κομισιόν, τους ευρωπαίους εταίρους και τις ευρωπαϊκές χώρες». Δηλαδή το σύνολο των δανειστών και επιτηρητών της χώρας.
                Επιμένει η δημοσιογράφος: «Ναι, αλλά η Κομισιόν δεν μπορεί να δεσμευτεί εκ μέρους των χωρών της ευρωζώνης. Κάποιες χώρες, όπως η Αυστρία και η Γερμανία, ήδη δήλωσαν ότι είναι αντίθετες». Και ο Τόμσεν απαντά χωρίς περιστροφές: «Αυτό που μπορώ να σας πω, απ’ ό,τι ξεκάθαρα γνωρίζω, είναι πως αυτό δεν θα είναι θέμα. Όσον αφορά το πώς ακριβώς θα το χειριστούμε, σας είπα ότι υπάρχουν αρκετές επιλογές. Για μένα είναι σχεδόν τεχνικό το θέμα».

                Αψευδή στοιχεία

                Αναζητώντας μια πρώτη απάντηση για το αν πράγματι τίθεται ζήτημα ανικανότητας της Ελλάδας να αποπληρώσει τα δανεικά της, δεν έχουμε παρά να δούμε πώς έχει διαμορφωθεί η κατάσταση με το χρέος, τον μοναδικό παράγοντα που θα κρίνει τη μοίρα της χώρας. Σύμφωνα λοιπόν με στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών:
                ● Πρέπει να πληρώσουμε δάνεια 186 δισ. ευρώ τα επόμενα πέντε χρόνια.
                ● Το ελληνικό χρέος στο τέλος Σεπτεμβρίου έφθασε τα 337 δισ. ευρώ, ενώ σε τρεις μήνες, από Ιούλιο μέχρι Σεπτέμβριο, το χρέος αυξήθηκε κατά 20 δισ.: από τα 316,954 στα 336,807.
                ● Το χρέος που λήγει μέσα στο 2011 φτάνει τα 36,6 δισ. (10,8% του συνολικού χρέους).
                ● Το χρέος που λήγει μέχρι το 2015 φτάνει τα 149,43 δισ. (44,4% του συνόλου του χρέους).
                Σύμφωνα δε με εκτιμήσεις διεθνών οίκων, το δημόσιο χρέος εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στα τέλη του 2010 στο 148% του ΑΕΠ από 127% που ήταν ο στόχος του Μνημονίου!
                Την ίδια ώρα υπάρχει βάσιμος φόβος ότι το πραγματικό έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού θα κυμανθεί τελικά για το 2010 πάνω από το 12%, ενώ ο πληθωρισμός ξεπερνάει το 5% και η ύφεση δείχνει όλο και πιο απειλητικά τα δόντια της απειλώντας ακόμη και την ύπαρξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
                Με αυτά τα δεδομένα επιβεβαιώνεται αυτό που επίμονα γράφουμε εδώ και μήνες, κάποτε και τραγικά μόνοι, ότι δηλαδή η πλήρης αδυναμία ελέγχου και εξυπηρέτησης του χρέους (δείτε και σελ. 50-51) μάς οδηγεί, μέσω του Μνημονίου και της σκληρής δανειακής σύμβασης, σε κάποια μορφή πτώχευσης. Αυτό ακριβώς παραδέχεται και ο ίδιος ο Τόμσεν, ο οποίος μιλάει για «λύση» ύστερα από ναυάγιο του σημερινού σχεδίου.

                Προϋπολογισμός πτώχευσης

                Σε αυτό το δυσμενέστατο κλίμα, εκτός από τις απολύσεις και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, που βρίσκονται πια επί θύραις, ο Παπακωνσταντίνου κατέθεσε έναν προϋπολογισμό προτεκτοράτου και μάλιστα ήδη πτωχευμένου. Γι’ αυτό περιλαμβάνει, μεταξύ των στόχων του, την (μερική ή πλήρη) εκποίηση οτιδήποτε θα μπορούσε να θεωρηθεί δημόσιο.
                Εκτός του ότι προβλέπεται «αναδιάρθρωση» κρατικών τραπεζών και «αξιοποίηση της κρατικής συμμετοχής» σε κάποιες απ’ αυτές, βλέπουμε ότι καζίνα (Πάρνηθας), ΤΡΑΙΝΟΣΕ, το φάσμα συχνοτήτων, η εταιρεία Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΒΟ - ΠΥΡΚΑΛ), ενέργεια (ΔΕΠΑ), ΛΑΡΚΟ (νικέλιο), δρόμοι (Εγνατία), ΕΛΤΑ, λιμάνια, νερό (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ), τζόγος (κρατικά λαχεία και άλλα τυχερά παιχνίδια) παίρνουν τον δρόμο του ξεπουλήματος.

                Κορωνίδα της εκποίησης αποτελεί το σύνολο της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου με συμβάσεις παραχώρησης αλλά και μέσω Χρηματιστηρίου. Να σημειωθεί, τέλος, ότι ήδη έχει προαναγγελθεί το κλείσιμο των ζημιογόνων ΔΕΚΟ (δηλαδή όσων δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τα όρνεα των «αγορών») έως και η πώληση νοσοκομείων.
                Στόχος; Η είσπραξη μόλις 7 δισ. ευρώ στην τριετία – ένα ποσόν κυριολεκτικά απειροελάχιστο αν δούμε τα μεγέθη που απαιτούνται για την εξυπηρέτηση του χρέους. Με άλλα λόγια η κυβέρνηση αποστερεί το Δημόσιο από κάθε είδους περιουσία, χωρίς μάλιστα να μπορεί έστω να επικαλεστεί τη δυνατότητα εξυπηρέτησης των δανεικών. Κατόπιν όλων αυτών, τα ερωτήματα είναι σαφέστατα και ζητούν επειγόντως απάντηση.
                Η κοινωνία δεν μπορεί να μείνει άλλο στο σκοτάδι...
                ΠΗΓΗ

                Διαβάστε περισσότερα...

                Δημαρας "Εκανα λαθος δεν παραιτουμαι".

                Posted: Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010 by . in Ετικέτες
                0


                Ο πατριαρχης της κωλοτούμπας. Οχι οτι η αποφαση του εχει καμία σημασία, αλλά ο πολιντικατισμος στο ΠΑΣΟΚ περισευει. Το Ειπα ξειπα, και οι αποφασεις ΕΝ ΘΕΡΜΩ ταιριάζει σε οπαδούς και οχι σε πολιτικούς.

                Διαβάστε περισσότερα...

                Εχει η Αριστερα μαλακες;

                Posted: Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010 by . in Ετικέτες
                1


                ...και μαλιστα Σκληροπυρηνικους.

                Η κορη του Κουβελη (φωτο) ηρθε πρωτη σε Σταυρους προτιμησης με το συνδυασμό του Καμινη. Ακουγεται οτι θα αναλάβει την αντιδημαρχια. 

                Βρε  ψωμόλυσσα αριστερε ψηφοφορε [οσοι την ψηφισαν],  πρέπει να καθαρισεις τα ματια σου απο τις τσιμπλες... Ο νεποτισμός (οικογενειοκρατία)  από οπου και αν προερχεται είναι καταδικαστεος. Δεν αρκεί να αφοριζεις το Μητσοτακισμο και να αγκαλιάζεις τον Κουβελισμο.

                Βλαμμενε Αριστερε ραγιά χεζουνε οι μυγες στο κουτελο σου, και κανουν κατι σκατουλες, με το συμπαθειο ΝΑΑΑΑ!!! Ολα τα προσκειμενα στην αριστερά ιστολογια το εκαναν "αβα-βα" το θεμα.
                Οι  "επαναστατες" Ψαριανοι λουφαξαν στο λαγουμι τους... Και η Δημοκρατικη Ανανεωση θα συνεχίζει να σε νανουρίζει στον ιδιο σκοπό.

                Διαβάστε περισσότερα...

                Πολιτική Αφέλεια ή ψυχρός Aμοραλισμός;

                Posted: by . in Ετικέτες
                1


                Του Γιώργου Τσαμη

                Μετά την πάροδο ενός και πλέον έτους από την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αρχίζει επιτέλους η σοβαρή συζήτηση για το αναπόφευκτο ή μη της προσφυγής μας στο δανεισμό από το Δ.Ν.Τ. και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

                Το αμείλικτο ερώτημα που τίθεται πλέον είναι: Ήταν μονόδρομος η υπογραφή του Μνημονίου ή υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις; Και αν ναι γιατί δεν ακολουθήθηκαν;

                Είναι απορίας άξιο το γιατί εμφανίζονται τώρα από τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα λεπτομέρειες της κρίσιμης περιόδου του πρώτου τριμήνου της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ. Μαθαίνουμε, λοιπόν από το Βήμα της Κυριακής (21/11/2010) ότι ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, κύριος Παπαδήμας, είχε προειδοποιήσει έγκαιρα τον Παπανδρέου ότι έπρεπε να αποφύγει πάση θυσία την προσφυγή στο Δ.Ν.Τ. και αντίθετα μόνη της η χώρα να προβεί στη λήψη επώδυνων μέτρων χωρίς την παραχώρηση της εθνικής μας ανεξαρτησίας. Ο Παπανδρέου δεν αποδέχτηκε την εισήγηση. Γιατί;

                Οι εναλλακτικές απαντήσεις είναι οι ακόλουθες:

                α. Ο κ. Παπανδρέου ενήργησε βάση σχεδίου (άγνωστο σε μας) προκειμένου να εξυπηρετήσει μεγάλα συμφέροντα, εσωτερικά και εξωτερικά. Η ερασιτεχνική εφαρμογή του Μνημονίου και οι παλινωδίες της κυβέρνησης Παπανδρέου οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μία τέτοια κυβέρνηση δεν είναι ικανή να δρα με τόσο ορθολογικό τρόπο.

                β. Η κυβέρνηση Παπανδρέου ένιωσε μετά και την «μεγαλειώδη» περιφορά του Πρωθυπουργού σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου ότι εναλλακτική λύση δεν υπήρχε και ότι η λύση του Μνημονίου ήτανε αναπόφευκτη γιατί προς τα εκεί οδηγούσε τα πράγματα ο Διεθνής Παράγοντας. Ακόμη όμως και αν υπήρξαν ισχυρές πιέσεις η κυβερνητική ομάδα Παπανδρέου είχε στα χέρια της εργαλεία (χαμηλό επιτόκιο δανεισμού, έγκαιρο πρόγραμμα δανεισμού, λήψη σκληρών μέτρων στην συνέχεια) που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την προσφυγή στο Μνημόνιο, έστω και προσωρινά, προκειμένου να διατηρηθεί η οικονομία της χώρας σε συνθήκες προσωρινής στασιμότητας (μηδενική ανάπτυξη) αλλά όχι τόσο μεγάλης ύφεσης.
                γ. Η τρίτη απάντηση είναι αυτή της πολιτικής αφέλειας, στα όρια το πολιτικού κρετινισμού. Η κυβέρνηση Παπανδρέου απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει με τρόπο αποτελεσματικό και με στέρεα στρατηγική την επερχόμενη δίνη κατέφυγε, αφελώς και πανικόβλητη, στη λύση του Μνημονίου θεωρώντας ότι με αυτό τον τρόπο θα βρει την απαραίτητη επικοινωνιακή κάλυψη προκειμένου να προχωρήσει σε αλλαγές που ήταν αναγκαίες προκειμένου η χώρα να αλλάξει ρώτα.

                Οι διαλυτικές κινήσεις του κ. Ραγκούση στη Δημόσια Διοίκηση, οι βλακώδεις ενέργειες του κ. Παπακωνσταντίνου στον οικονομικό τομέα (και συνάμα η μεγάλη τους απειρία στη διαχείριση τέτοιων καταστάσεων) , η αφελής στρατηγική του κ. Παπανδρέου στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής (η απειλή προς τους ευρωπαίους εταίρους ότι θα προσφύγουμε μόνοι μας στο Δ.Ν.Τ – ω τι μεγαλειώδης στρατηγική σύλληψη!!!!) αποδεικνύουν τον απίστευτο ερασιτεχνισμό στο χειρισμό των κρίσιμων καταστάσεων στην πολιτικά καυτή περίοδο που ανέλαβε η ομάδα Παπανδρέου την εξουσία. Η πολιτική αφέλεια λοιπόν είναι η απάντηση στο αρχικά τεθέν ερώτημά μας. Αυτή δεν επέτρεψε στην ομάδα Παπανδρέου να διακρίνει έγκαιρα το βάθος της Γερμανικής Στρατηγικής και του συνακόλουθου πολιτικού και οικονομικού ιμπεριαλισμού τους που προωθούσαν σχέδια επικράτησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένας γερμανικός ιμπεριαλισμός που έψαχνε στην συγκεκριμένη περίοδο το ιδανικό εξιλαστήριο θύμα και που τόσο γενναιόδωρα της προσφέρθηκε η Ελλάδα από την εθνικά υπερήφανη κυβέρνηση των Παπακωνσταντίνου και Παπανδρέου.

                Σίγουρα μέσα από αυτήν την κατάσταση εξυπηρετήθηκαν και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα μόνο που ο κ. Παπανδρέου δεν ήταν σε θέση να τα ερμηνεύσει. Είναι αυτά τα μεγάλα συμφέροντα, που μέσα και από τα χειραγωγημένα Μ.Μ.Ε. εξεβίασαν τη συναίνεση από έναν απροσδόκητα απαθή και ληθαργικό λαό. Αλλά αυτά ποδηγέτησαν την κυβέρνηση Παπανδρέου και όχι το αντίστροφο. Και τώρα που πλέον δεν εξυπηρετούνται από την πολιτική ανικανότητα της τωρινής κυβέρνησης σιγά, σιγά θα την αδειάζουν προκειμένου να σαλαμοποιηθεί το πολιτικό σύστημα και οι εξωθεσμικές παρεμβάσεις να είναι ευχερέστερες.

                Ας ελπίσουμε ότι οι εφηβικές κινήσεις (εφηβικές με την έννοια της ζωντάνιας και της νεανικής τόλμης) του γέροντα Μίκη Θεοδωράκη θα βρουν ευήκοα αυτιά από σημαντική μερίδα της κοινωνίας μας. Μία κοινωνία ζαλισμένη από το μικρόκοσμό της και υποταγμένη στο διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό της που τίποτα δε αποκλείει να εξεγερθεί πρώτιστα στην ίδια την μιζέρια της.
                ΠΗΓΗ

                Διαβάστε περισσότερα...

                Στο στόχαστρο οι μισθοί του ιδιωτικού τομέα.

                Posted: by . in Ετικέτες
                0

                Της Ν. Φιλης

                Πολλά και ανάλγητα από κοινωνική άποψη μέτρα περιλαμβάνει το "πρόγραμμα 100 ημερών" που εξήγγειλε προχθές η τρόικα και ανέλαβε να υλοποιήσει η κυβέρνηση. Δεκάδες χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων στο Δημόσιο, συγχωνεύσεις νοσοκομείων και υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας, μετατάξεις με μείωση μισθών, εκποίηση της δημόσιας περιουσίας με ντόμινο περιβαλλοντικών επιπτώσεων, συγχωνεύσεις και απολύσεις στις τράπεζες είναι οι άξονες του "Τρίτου Μνημονίου", από την εφαρμογή του οποίου θα εξαρτηθεί η καταβολή της τέταρτης δόσης του δανείου.
                Τον Μάιο το "Πρώτο Μνημόνιο" επικέντρωσε τις δράσεις στην άγρια περικοπή των μισθών στον δημόσιο τομέα και των συντάξεων. Τώρα οι δράσεις αποσκοπούν στη μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα. Οι τροϊκανοί, χωρίς περιστροφές, εκτιμούν ότι οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα είναι υψηλοί και τους θεωρούν την κυριότερη αιτία που έχει ξεφύγει ο πληθωρισμός.
                Πρόκειται για σκληρή ταξική επιλογή, προκειμένου το κόστος της κρίσης να επιβαρύνει μονόπλευρα την εργασία. Η μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα δεν μπορεί να γίνει με κρατικά διατάγματα. Προϋποθέτει ξήλωμα του συστήματος συλλογικών διαπραγματεύσεων. Η παράκαμψη των κλαδικών συμβάσεων με την "υπερίσχυση των επιχειρησιακών" αποτελεί το κλειδί της περιβόητης διαρθρωτικής αλλαγής, που ισοδυναμεί με την αναδιανομή μεριδίων της εργασίας υπέρ του κεφαλαίου.
                Πρόκειται για εφαρμογή θατσερικών μέτρων με καθυστέρηση 30 ετών. Μήπως έπονται και άλλα μέτρα, όπως η διάδοση των ατομικών συμβάσεων και η κάμψη του κατώτατου μισθολογικού ορίου της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας; Τεχνογνωσία υπάρχει, τουλάχιστον από τη Βρετανία.
                Αυτές τις μέρες σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα του αποκαλούμενου ευρωπαϊκού Νότου, αλλά και στη Βρετανία σήμερα, στη Γαλλία χθες, παρατηρείται έξαρση αγωνιστικών κινητοποιήσεων. Κοινός παρονομαστής, η επίθεση που δέχεται η εργασία από τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές πολιτικές. Παρά τις ιδιομορφίες της, η κρίση της ελληνικής οικονομίας εγγράφεται στην κρίση των ευρωπαϊκών οικονομιών. Στις 15 Δεκεμβρίου θα πραγματοποιηθεί απεργία σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Υπό προϋποθέσεις μπορεί να αποδειχθεί μια νέα αφετηρία αντεπίθεσης των εργαζομένων.
                ΠΗΓΗ

                Διαβάστε περισσότερα...

                Τριγωνα αποστασιας.

                Posted: by . in Ετικέτες
                0



                Του Γ. Λακοπουλου

                Οπως συµβαίνει στη ζωή, έτσι και στην πολιτική, η µοίρα παίζει τα παιχνίδια της. Πότε κάνει πλάκα και πότε βγάζει όλη τη µοχθηρία της και εκδικείται. Το βλέπουµε να επιβεβαιώνεται εντυπωσιακά γύρω από την ίδια πολιτική οικογένεια, τα µέλη της οποίας γίνονται εναλλάξ θύτες και θύµατα της ίδιας πρακτικής. Το 1965 ο Κ. Μητσοτάκης πρωτοστάτησε στην ανατροπήτης λαοπρόβλητης κυβέρνησης του «Γέρου» και του κόλλησαν το στίγµα του«αποστάτη», το οποίοο Ανδρέας Παπανδρέου δραµατοποίησε «εφιαλτικά» το 1984 σε ζωντανή τηλεοπτική µετάδοση από τη Θεσσαλονίκη.

                Ηιστορίαεπαναλήφθηκε το καλοκαίρι του 1993, ότανο Μητσοτάκης πληρώθηκε από τον πιο αγαπηµένο του υπουργό µε το ίδιο νόµισµα.Ο Αντώνης Σαµαράς τον υπέβαλε στο µαρτύριο της σταγόναςπαίρνοντάς του έναν έναντουςβουλευτές – µέχρι που του πήρε και τον Συµπιλίδη και τον αποτελείωσε. Ο «αποστάτης» έπεσε µε αποστασία! Εντυπωσιακό;

                Σήµερα παίζεται στη Ρηγίλλης κάτι σαν τους «∆έκα µικρούς νέγρους»: κανείς δεν ξέρει ποιος θα λείπει όταν θα ξηµερώσει. Αυτήν τη φορά είναι η κόρη του Μητσοτάκη που µαγνητίζει ένανέναν τους βουλευτές του Σαµαρά και είναι ο Σαµαράς που το βιώνει σαν... αποστασία!

                Ψυχολογικά Μητσοτάκης - Σαµαράς - Μπακογιάννη συγκροτούν πλέον ένα περίεργο τρίγωνο και ανά δύο κάνουν ο ένας στον άλλον το ίδιο πράγµα. Ο Μητσοτάκης νιώθει θύµααποστασίαςτου Σαµαρά, αλλά το ίδιο είχε κάνει και ο ίδιος νωρίτερα. Ο Σαµαράς αισθάνεται την αποστασία σαν µέθοδο αποδυνάµωσής του, ακριβώς όπως την είχε εφαρµόσει και ο ίδιος παλαιοτέρα εναντίον του Μητσοτάκη. Η Ντόρα ζηµιώθηκε από την αποστασία που οργάνωσε ο Σαµαράς εναντίον του πατέρα της, αλλά ωφελείται από το κύµα αποστασίας που πλήττει σήµερα τον Σαµαρά. Και όλα αυτά συµβαίνουν σε ένα κόµµα το οποίο είχε παραδοθεί παλαιότερα στην οικογένεια που οργανώνει τώρα τη διάλυσή του, ενώ έχει αρχηγό αυτόν που έριξε µια κυβέρνησή του. Ο ιστορικός του µέλλοντος θα τα παίξει. Ετσι όπως εξελίσσονται οι ισορροπίες στη συντηρητική παράταξη η έννοια της αποστασίας καθίσταται µέθοδος κίνησης των εσωκοµµατικών εξελίξεων. Και τελικά ταυτίζεται µε την έννοια που έδινε στην... ανθρωποκτονία ο αµερικανός συγγραφέας Αµβρόσιος Μπιρς: «Μπορούµε να την ξεχωρίσουµε σε τέσσερα είδη: η ειδεχθής, η συγχωρητέα, η δικαιολογηµένη και η αξιέπαινος».

                Διαβάστε περισσότερα...

                Το μικρόβιο του λαϊκισμού προσβάλλει την τρόικα.

                Posted: by . in Ετικέτες
                0


                Από το Μαρικάκι

                Φαίνεται οι συχνές επισκέψεις στην Ελλάδα και η πολλή – έστω και αφ’ υψηλού – συναναστροφή με το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη – λεφτά υπάρχουν – Παπανδρέου προσέβαλλε τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ Πόουλ Τόμσεν με το μικρόβιο του λαϊκισμού. Και προφανώς πρόκειται γι’ αυτό το συγκεκριμένο μικρόβιο, γιατί το μικρόβιο της κοινωνικής ευαισθησίας πού να το βρει το γιωργακικό ΠΑΣΟΚ - με έμβλημα τον Πάγκαλο - να το μεταδώσει και σε άλλους...
                Κάτι ο ήλιος, κάτι το εύκρατο κλίμα, κάτι η θέα στην Ακρόπολη από το διαμέρισμα της Αρεοπαγίτου, ήρθε και χαλάρωσε ο τεχνοκράτης και μαλάκωσε και άρχισε να θέλει, εκτός από το να μας διαφεντεύει, να είναι και δημοφιλής. Σου λέει θα μείνω που θα μείνω για καιρό, κάτι πρέπει να κάνω, μόνο με τα Blue Eyes δεν τη βγάζω. Κι έτσι άρχισε τα λαϊκίστικα που απομονώθηκαν από τη σχετική συνέντευξη στο χθεσινό Βήμα κι έβγαλαν τίτλο βουτηγμένο στην κοινωνική δικαιοσύνη κι ευαισθησία : «Οι μισθωτοί δεν αντέχουν άλλο, φορολογήστε τα υψηλά εισοδήματα».
                Βέβαια, οι μισθωτοί που δεν αντέχουν άλλο είναι εκείνοι του στενού δημόσιου τομέα κατά την αντίληψή του. Αντιθέτως οι των ΔΕΚΟ να παν να πνιγούνε, για πούλημα τις έχουμε. Λέει λοιπόν: «Από την αρχή η κυβέρνηση ήταν πολύ ευαίσθητη για το κοινωνικό κόστος των μέτρων. Έπρεπε όμως να κόψουμε μισθούς και συντάξεις στον δημόσιο τομέα. Πλέον, περιθώριο για μειώσεις υπάρχει μόνο στους μισθούς στις ΔΕΚΟ. Ωστόσο, δεν πρόκειται να υπάρξουν περαιτέρω μειώσεις μισθών και συντάξεων στον στενό δημόσιο τομέα. Όταν λέμε ότι η χώρα βρίσκεται σε σταυροδρόμι δεν εννοούμε μόνο οικονομικό σταυροδρόμι. Εννοούμε και κοινωνικό σταυροδρόμι. Πρέπει να είμαστε κοινωνικά δίκαιοι. Πρέπει να φορολογήσουμε καλύτερα. Πρέπει να φορολογήσουμε περισσότερο τα υψηλά εισοδήματα».
                Αντιπαρέρχομαι το πρώτο πληθυντικό «να φορολογήσουμε»(ειλικρινές ωστόσο) αντί φερ’ ειπείν του πιο κομψού «η κυβέρνηση θα έπρεπε να φορολογήσει». Από εκεί και πέρα, τι να σχολιάσεις; Κοινωνική δικαιοσύνη στο χαντάκωμα; Και περικοπές μισθών, επιδομάτων συντάξεων και αύξηση των φόρων και πληθωρισμός και ανεργία και διάλυση των κοινωνικών δομών υγείας, παιδείας ασφάλισης (που όταν υπάρχουν αντισταθμίζουν τα χαμηλά επίπεδα εισοδήματος, όταν εκλείπουν και ιδιωτικοποιούνται αφαιρούν κι από το εισόδημα κι από το υστέρημα των μισθωτών και βγάζουν το ταμείο μείον).
                Εκτός λοιπόν από τον ακατάσχετο και ληστρικό δανεισμό τους μας πουλάνε και κοινωνική ευαισθησία με το χρύσωμα του χαπιού που λέγεται «φορολόγηση των υψηλών εισοδημάτων», αν κι εφόσον, και όσα εντοπιστούν από τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς και δεν έχουν κρυφτεί σε φορολογικούς παραδείσους. Αλλά τότε μιλάμε για τα πολύ υψηλά εισοδήματα, για τα ασύλληπτα εισοδήματα που μάλλον δεν πρόκειται ποτέ να πειραχτούν γιατί οι κάτοχοί τους είναι αυτοί που βάζουν πλάτη στους Γιώργο, Τόμσεν, Ντερούζ και Μαζούχ για να μας λένε χαμογελαστά ότι πονάνε που μας κλέβουν...
                ΠΗΓΗ

                Διαβάστε περισσότερα...

                Συνδικαλισμός με ΔΕΗσεις;

                Posted: by . in Ετικέτες
                0


                Του Κωστα Μπαξεβανη

                έρω πια τι είναι αυτό που μου έρχεται στο μυαλό όταν ακούω τη λέξη συνδικαλισμός. Δεν υπερασπίζομαι εικονίσματα, μόνο τις ιστορικές αναγκαιότητες. Πως οι άνθρωποι πρέπει να οργανώνονται για να κατακτούν. Πως πολλές φορές αυτό γίνεται με υπερβολές και ακρότητες αλλά είναι καλύτερο απ το να μην γίνεται καθόλου. Πως με το να μηδενίζεις τα πράγματα, ανοίγεις την πόρτα στην αβεβαιότητα και θα είσαι ένα απ τα βέβαια θύματα. Ναι είμαι με τον συνδικαλισμό. Συγχωρήστε με όμως, δεν μπορώ να είμαι με τους συνδικαλιστές. Όχι με αυτούς.
                Η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, το συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων της ΔΕΗ, πήρε 500.000 ευρώ δάνειο από τα ταμεία της επιχείρησης. Του εργοδότη δηλαδή. Δεν με ενδιαφέρει για ποιες ανάγκες. Αν είναι υπαρκτές. Αυτό που έχει σημασία είναι η συναλλαγή. Οι αμοιβαίες υποχρεώσεις που δημιουργούνται. Την ίδια ώρα η ΔΕΗ κόβει το ρεύμα σε χιλιάδες Έλληνες, που δεν έχουν να πληρώσουν 100 ή 200 ευρώ.
                Μέχρι πριν δύο χρόνια, κάποιοι άλλοι συνδικαλιστές, στο υπουργείο πολιτισμού, είχαν κανονίσει, οι εργαζόμενοι, να παίρνουν υπερωρίες από ταμείο που ανήκε σε άλλους. Αυτό από τα ποσοστά που δίνει ο ΟΠΑΠ για τον πολιτισμό. Γιατί προφανώς αντιλαμβάνονται ως συνδικαλισμό την εξυπηρέτηση των εργαζομένων. Δεν έχει σημασία πώς;
                Προχθές κατά τη διάρκεια της έρευνας για την εκπομπή για το Δημόσιο, βρήκα ένα έγγραφο όπου ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής, προτείνει στο Υπουργείο Παιδείας, οι καθηγητές να αφιερώνουν δύο ώρες από τα απογεύματά τους κάθε τρίμηνο, για να ενημερώνουν τους γονείς στα σχολεία, αντί οι γονείς να κλείνουν πολλαπλά ραντεβού με τους καθηγητές τα πρωινά και να χάνονται από όλους εργατοώρες. Οι συνδικαλιστές δεν δέχτηκαν. Οι ίδιοι συνδικαλιστές βεβαίως δέχονται στον Άγιο Ευστράτιο των 350 κατοίκων να υπηρετούν εικονικά 44 καθηγητές οι οποίοι παίρνουν μόρια παραμεθορίου αλλά υπηρετούν στην Αθήνα. Επίσης δέχονται ενώ θεωρητικά η αναλογία για έναν καθηγητή είναι 9,5 μαθητές, στην Ελλάδα να υπάρχουν αίθουσες με 30 άτομα. Γιατί τα συνδικαλιστικά όργανα δέχονται να υπηρετούν καθηγητές ως διοικητικοί υπάλληλοι σε υπουργεία. Και ο προγραμματισμός για τις θέσεις καθηγητών να γίνεται Σεπτέμβριο αντί Μάρτιο. Για να μπορέσουν την τελευταία στιγμή να οργιάζουν με τις μεταθέσεις.
                Να μην πω για τον ΟΤΕ και τις ακούσια διακορευμένες παρθένες του ελληνικού συνδικαλισμού που στην πραγματικότητα υπήρξαν «συνοδοί» των κυρίων της SIEMENS.
                Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα που αποδεικνύουν πως οι συνδικαλιστές στην Ελλάδα, υπήρξαν οι σκαπανείς του πελατειακού συστήματος και οι εγγυητές της αποτελεσματικής σχέσης του ρουσφετιού με την πολιτική. Υπήρξαν και πολλά άλλα. Φορείς του πολιτικού νεοπλουτισμού που φρόντιζε να δημιουργεί συνενοχή (μαζί τα φάγαμε). Υποκριτές, που έβλεπαν τους αγώνες ως τραμπολίνο που τους πέταγε απ ευθείας στη βουλευτική έδρα. Και βέβαια ψεύτες, εκμεταλλευτές της αγωνίας και μάστορες της κρυφής συνδιαλλαγής.
                Μην μου πείτε πως υπάρχουν εξαιρέσεις. Ευτυχώς υπάρχουν, αλλά νομίζετε πως φτάνουν για να μπορεί κάποιος σήμερα εκτός από τον συνδικαλισμό να είναι και με τους συνδικαλιστές;
                ΠΗΓΗ

                Διαβάστε περισσότερα...

                Βορειο Σελας.

                Posted: by . in Ετικέτες
                0


                Ειναι το φωτεινό ουράνιο φαινόμενο που συμβαίνει στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και που παρατηρείται ιδίως στις πολικές περιοχές (εξ ου και Πολικό Σέλας), τόσο στον Βόρειο ημισφαίριο όσο και στο Νότιο αποκαλούμενο ανάλογα "Βόρειο Σέλας" και "Νότιο Σέλας".
                Το φαινόμενο αυτό είναι από τα ωραιότερα που προσφέρει η Φύση σε ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων σε αιφνίδιες εμφανίσεις και με γρήγορες σχετικά μεταμορφώσεις.

                Διαβάστε περισσότερα...

                Στη Βουλή και οι τοιχοι εχουν προνομια

                Posted: Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010 by . in Ετικέτες
                2


                Του Ν. Βαφειαδη (απολυμενου της Καθημερινής για το παρον αρθρο)

                Πρωτοπήγα στη Βουλή, στις 4 Μαΐου, μία μέρα πριν από την ψήφιση του μνημονίου. Το κλίμα ήταν ιδιαίτερα τεταμένο, βουλευτές, υπάλληλοι και αστυνομικοί ανησυχούσαν μήπως οι διαδηλωτές έσπαγαν τον κλοιό και εισέρχονταν στο κτίριο. Την επόμενη μέρα, κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου, οι πόρτες κλειδαμπαρώθηκαν και οι επίδοξοι εισβολείς απωθήθηκαν με χημικά αέρια. Στη συνέχεια συνεργεία του δήμου ήρθαν και κλάδεψαν τις μουριές στη Βασιλίσσης Σοφίας. «Διαταγή από τον φρούραρχο, για λόγους ασφαλείας», με ενημέρωσαν όταν ρώτησα. Hδη όμως από τις αρχές του καλοκαιριού, το κλίμα είχε αλλάξει αισθητά και η ηρεμία είχε επανέλθει.

                Τα εμπόδια

                Απευθύνθηκα αρχικά στο γραφείο Τύπου του προέδρου και στη συνέχεια στον γενικό γραμματέα της Βουλής, Θάνο Παπαϊωάννου. Ζήτησα να μου επιτρέψουν να παρακολουθήσω, συνοδεία φωτογράφου, κάποιες μικρές στιγμές της κοινοβουλευτικής δραστηριότητας αλλά και να με φέρουν σε επαφή με τους επικεφαλής ορισμένων Διευθύνσεων, προκειμένου να αντλήσω κάποια επιμέρους στοιχεία. Από την αρχή προσπάθησαν να μου ορθώσουν εμπόδια. «Φωτογράφος απαγορεύεται από τον κανονισμό να έρθει μαζί σας, θα σας δώσουμε εμείς φωτογράφο, οι βουλευτές δεν επιθυμούν να φωτογραφίζονται στις προσωπικές τους στιγμές», μου ξεκαθάρισαν. Zήτησα να μου υποδείξουν σε ποιο άρθρο του κανονισμού αναφέρεται η απαγόρευση. «Οχι ο κανονισμός, κάποια άλλη διάταξη το απαγορεύει», τα γύρισαν. Ούτε όμως τη διάταξη μπόρεσαν τελικά να βρουν, με αποτέλεσμα να ξεχάσουν τα περί απαγόρευσης.

                Καθυστέρησαν υπερβολικά να μου δώσουν τα στοιχεία που ζήτησα, αφήνοντας μάλιστα κάποια ερωτήματα αναπάντητα, όπως για παράδειγμα πόσοι λαμβάνουν βουλευτική σύνταξη και πόσοι από αυτούς παραμένουν βουλευτές, εισπράττοντας ταυτόχρονα και τη βουλευτική αποζημίωση.

                «Ούτε ξέρω ούτε θέλω να ξέρω», μου είπε σχετικά ο γενικός γραμματέας. Αναπάντητο έμεινε και το ερώτημα πόσοι από τους δημοσιογράφους που απασχολεί ο τηλεοπτικός σταθμός της Βουλής (με συνολικό προσωπικό περίπου 100 άτομα) καλύπτουν ταυτόχρονα τον κοινοβουλευτικό έλεγχο για λογαριασμό άλλων ΜΜΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κόστος του τηλεοπτικού σταθμού της Βουλής πλησιάζει για το 2010 τα 6 εκατ. ευρώ, ενώ η τηλεθέασή του είναι μόλις 0,3%.

                Περίμενα επί δεκαπέντε μέρες να συναντήσω τον διευθυντή Ανθρωπίνου Δυναμικού, Κώστα Σταματόπουλο (οι υφιστάμενοί του δεν θυμούνταν καλά αν έλειπε στο εξωτερικό για το γάμο της κόρης του ή για την αποφοίτηση του γιου του). Οταν επιτέλους επέστρεψε και τον συνάντησα, μου έδωσε το χέρι του περιχαρής και μου είπε ότι θα έπρεπε να τον συγχαρώ γιατί είχε μόλις βγει σε πρόωρη σύνταξη και κατά συνέπεια θα έπρεπε να απευθυνθώ στον αντικαταστάτη του. Οπως και έκανα, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού τελικά και εκείνος με παρέπεμψε πίσω στον γενικό γραμματέα.

                Το λούστρο

                Το κτίριο που στεγάζει το σημερινό κοινοβούλιο κατασκευάστηκε το 1840 ως ανάκτορο του Βαυαρού πρίγκιπα Οθωνα, τον οποίο είχαν επιβάλει ως βασιλιά οι τότε «προστάτιδες δυνάμεις». Παρακολουθώντας κάποια ολιγόλεπτη ξενάγηση μαθητών, που αποτελεί μια καθημερινή «ατραξιόν» και προσθέτει κάποια ζωντάνια στο χώρο, πληροφορήθηκα ότι ο χώρος που φιλοξενεί σήμερα τις συνεδριάσεις της Ολομέλειας ήταν παλαιότερα η αίθουσα χορού και παιγνίων... Λευκό μάρμαρο παντού, ακόμη και στο προαύλιο, όπου σταθμεύουν οι κυβερνητικές λιμουζίνες, ξύλο και δέρμα, χειροποίητα χαλιά και πολλοί πίνακες ζωγραφικής, που αγοράστηκαν σε πλειστηριασμούς τα τελευταία χρόνια, ενόσω βούλιαζε η πραγματική οικονομία της χώρας.

                Πίνοντας καφέ

                Η μεγαλύτερη κίνηση μέσα στο κτίριο παρατηρείται στο καφενείο, ιδιαίτερα στην αίθουσα καπνιζόντων, και μπροστά από το ΑΤΜ στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας, όπου σχηματίζονται μόνιμα ουρές. Κάποια κινητικότητα υπάρχει στην αρχή και στην Ολομέλεια, για τα μάτια του κόσμου, όπως και στις συνεδριάσεις των αμειβόμενων επιτροπών (246 ευρώ ανά συνεδρίαση). Σύντομα όμως οι αίθουσες αδειάζουν δραματικά, ενώ αλλεπάλληλες βάρδιες στενογράφων συνεχίζουν να εναλλάσσονται στα έδρανα. Αλλά και οι ελάχιστοι που παρίστανται για κάποιο διάστημα κατά κανόνα δεν παρακολουθούν τον ομιλητή και περιορίζονται σε δημόσιες σχέσεις κάνοντας αστειάκια ή συνομιλούν μέσω κινητού τηλεφώνου για άλλες υποθέσεις, πίνοντας τον καφέ τους. Παρ' όλες δε τις φαινομενικά αγεφύρωτες απόψεις μεταξύ των διαφορετικών συνιστωσών του πολιτικού φάσματος, θα δει κανείς στους διαδρόμους πως όλοι σχεδόν χαριεντίζονται μεταξύ τους. Αλλωστε, τα πολιτικά κόμματα δεν πλήττονται οικονομικά από την κρίση, όπως αποδείχτηκε και μετά την πρόσφατη κυβερνητική απόφαση για αύξηση κατά 30% της ετήσιας κρατικής επιχορήγησής τους, η οποία, από τα 37 εκατ. ευρώ που είχε περιοριστεί θα φτάσει τελικά το 2010 στα 49 εκατ. ευρώ. Συνολικά τα πολιτικά κόμματα χρωστούν 36 εκατ. ευρώ στο ελληνικό Δημόσιο και 245 εκατ. ευρώ στις τράπεζες.

                Απολαβές και προνόμια

                Το 2010 οι 300 της Βουλής θα μοιραστούν το ποσό των 42,5 εκατ. ευρώ. Συνεπώς ο μέσος όρος των μηνιαίων αποδοχών τους ανέρχεται σε 10.000 ευρώ. Το 50% της βουλευτικής αποζημίωσης φορολογείται αυτοτελώς και μόνο το υπόλοιπο 50% προστίθεται στα τυχόν άλλα εισοδήματα. Περίπου 35 εκατ. ευρώ θα μοιραστούν μέσα στο 2010 οι συνταξιούχοι βουλευτές ή οι σύζυγοι και οι άγαμες θυγατέρες θανόντων βουλευτών. Αλλο ένα κονδύλι 4,3 εκατ. ευρώ προορίζεται για τις συντάξεις των πρώην πρωθυπουργών. Σημειώνεται ότι για την κατοχύρωση βουλευτικής σύνταξης απαιτούνται μόλις 4 χρόνια, ενώ όσοι έχουν πρωτοεκλεγεί πριν από το 1993 συνταξιοδοτούνται από τα 55 τους χρόνια. Ο πρόσφατος σαρωτικός νόμος για το ασφαλιστικό δεν άγγιξε στο ελάχιστο τους επαγγελματίες της πολιτικής.

                Επιπλέον, στους πρώην πρωθυπουργούς αλλά και στους πρώην προέδρους της Βουλής παραχωρούνται γραφεία μέσα στο Κοινοβούλιο, ακόμη και στην περίπτωση που δεν έχουν επανεκλεγεί βουλευτές, όπως είναι η περίπτωση του Κώστα Σημίτη. Τον πιο ευρύχωρο και ηλιόλουστο χώρο στον δεύτερο όροφο, με εξαιρετική θέα στον Εθνικό Κήπο, εξασφάλισε πρόσφατα ο Κώστας Καραμανλής.

                Οσοι βουλευτές είναι άνω των 65 χρόνων λαμβάνουν ταυτόχρονα και βουλευτική αποζημίωση και βουλευτική σύνταξη. Οι συνταξιούχοι βουλευτές είναι οι μοναδικοί Ελληνες που έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν παράλληλα και δεύτερη σύνταξη από το επάγγελμα που ασκούν ή ασκούσαν, εφόσον δεν εργάζονται στο Δημόσιο, ή και τρίτη στην περίπτωση που ήταν συνδικαλιστές, πρώην δήμαρχοι ή πρώην νομάρχες (χορηγίες). Μέσα στην τριετία 2010-2012 υπολογίζεται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ότι μπορεί να δοθούν στους συνταξιούχους βουλευτές άλλα περίπου 80 εκατ. ευρώ που διεκδικούν αναδρομικά, λόγω των αναδρομικών αυξήσεων που πήραν πρόσφατα οι δικαστές (έχουν πάρει ήδη το 25%, ενώ το υπόλοιπο 75% θα καταβληθεί το Μάιο του 2011), όταν οι τελευταίοι αύξησαν τους μισθούς τους κατά περίπου 80%. Αποτελεί πάγια μέθοδο η διεκδίκηση εκ μέρους των συνταξιούχων βουλευτών των αυξήσεων που λαμβάνουν οι ανώτεροι δικαστικοί, οι οποίες μετά την τελική δικαίωσή τους επεκτείνονται και στους εν ενεργεία βουλευτές.

                Οι βουλευτές δικαιούνται ένα κινητό τηλέφωνο (μέχρι 200 ευρώ μηνιαίως), οκτώ σταθερές γραμμές τηλεφωνίας (μέχρι 12.000 ευρώ), αυτοκίνητο (το μισθώνει η Βουλή με λίζινγκ), δωρεάν διαμονή σε κεντρικό ξενοδοχείο για τους βουλευτές της επαρχίας (70 ευρώ ημερησίως), γραφείο εκτός Βουλής και γραφική ύλη, ταχυδρομική ατέλεια, ατέλεια στις μετακινήσεις με λεωφορεία, σιδηρόδρομο και ακτοπλοΐα, καθώς και 52 αεροπορικά εισιτήρια μετ' επιστροφής για το νομό τους, εφόσον αυτός απέχει περισσότερα από 200 χιλιόμετρα από την Αθήνα. Εχουν επίσης τη δυνατότητα λήψης άτοκων δανείων από τη Βουλή και χαμηλότοκων από τις τράπεζες. Και βέβαια, κάθε βουλευτής έχει στην υπηρεσία του τέσσερις δημοσίους υπαλλήλους αποσπασμένους και μετακλητούς καθώς και έναν επιστημονικό συνεργάτη, ο οποίος πληρώνεται από τη Βουλή.

                Δεν φτάνουν οι καρέκλες...

                Εκτός από τους 1.200 αποσπασμένους δημοσίους υπαλλήλους και τους επιστημονικούς συνεργάτες των βουλευτών, άλλοι 1.340, που έχουν προσληφθεί χωρίς διαγωνισμό, ανήκουν στο μόνιμο προσωπικό της Βουλής. «Το θέμα δεν είναι αν θα μας περικόψουν τους μισθούς τώρα, αυτό θα το αντέξουμε. Το θέμα είναι, όταν βγω εγώ σε πέντε χρόνια στη σύνταξη, θα υπάρχει τότε κάτι;» είναι το ερώτημα ενός παλαιού υπαλλήλου στον γ.γ., κατά τη διάρκεια μιας περιήγησης που μου έκανε ο τελευταίος στον πρώτο όροφο. Την τελευταία πενταετία, ο αριθμός των μόνιμων υπαλλήλων διπλασιάστηκε με διακομματική συναίνεση. Οι περισσότεροι είναι συγγενείς πολιτικών, βουλευτών, υψηλόβαθμων δικαστικών και αστυνομικών, ενώ ως υπάλληλοι έχουν προσληφθεί ακόμη και πρώην πολιτικοί, όπως ο πρώην ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Μανώλης Μαυρομάτης.

                Αποτελεί κοινό μυστικό πως δεν προσέρχονται όλοι οι υπάλληλοι στην εργασία τους, διότι, αν έρχονταν όλοι, θα εδημιουργείτο το αδιαχώρητο. Περιμένοντας στον προθάλαμο του γ.γ., είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω προσωπικά πως δεν φτάνουν οι καρέκλες. Μόλις έβγαινε κάποιος για τσιγάρο, αμέσως τη θέση του, πάντα πίσω από μια οθόνη κομπιούτερ ακινητοποιημένη στο Facebook, καταλάμβανε ένας άλλος.

                Οι 1.340 θα στοιχίσουν το 2010 στο ελληνικό Δημόσιο 54 εκατ. ευρώ. Είναι ενδεικτικό ότι ο νεοπροσλαμβανόμενος στη Βουλή που έχει τελειώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση (π.χ. προσωπικό καθαριότητας) λαμβάνει 1.900 ευρώ καθαρά μηνιαίως. Συνολικά, το 2010, οι υπάλληλοι της Βουλής (μόνιμοι, μετακλητοί, εξωτερικοί συνεργάτες) θα κοστίσουν στο ελληνικό Δημόσιο 106 εκατ. ευρώ.

                Πέρα από τους δύο επιπλέον μισθούς (15ο και 16ο), που τελευταία ενσωματώθηκαν με τη μορφή επιδόματος στη βασική αποζημίωση, οι υπάλληλοι της Βουλής απολαμβάνουν μια σειρά από άλλα προνόμια. Είναι χαρακτηριστικό ότι την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή εξαιρέθηκαν από την υποχρεωτική υπαγωγή τους στον κλάδο κύριας σύνταξης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ακόμα και όσοι θα προσληφθούν από το 2011 και μετά. Συνταξιοδοτούνται έπειτα από 28,5 χρόνια υπηρεσίας και λαμβάνουν από το ταμείο αρωγής υπαλλήλων της Βουλής (ΤΑΥΒ) ένα εφάπαξ ίσο με δύο μηνιαίους μισθούς για κάθε έτος ασφάλισης (100.000 - 150.000 ευρώ ο καθένας). Περιέργως, το ΤΑΥΒ καρπώνεται την εκμίσθωση των κυλικείων, του εστιατορίου και των φιλοξενούμενων υπηρεσιών (Εθνική Τράπεζα κ.λπ.), ενώ έχει και τα δικαιώματα της ανακύκλωσης του χαρτιού.

                Επίσης, από τη Βουλή μισθοδοτούνται και 74 ειδικοί φρουροί (άγνωστο πού υπηρετούν), ενώ καταβάλλεται και μηνιαίο επίδομα σε όλους τους αστυνομικούς που φρουρούν το Κοινοβούλιο.

                Χαμάμ και λάπτοπ

                Οταν δημιουργήθηκε σάλος με τη δημοσιοποίηση των προνομίων των υπαλλήλων της Βουλής, οι τελευταίοι τα έβαλαν με τους πάνω από 70 δημοσιογράφους που καλύπτουν το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, καταγγέλλοντας ότι τους έχει παραχωρηθεί προσωπικός χώρος στάθμευσης στο υπόγειο γκαράζ της Βουλής και ακόμη ότι σε κάθε εκλογική αναμέτρηση λαμβάνουν δωρεάν από τη Βουλή καινούργιο προσωπικό φορητό υπολογιστή. «Αξιότιμε Πρόεδρε, αυτά τα λιοντάρια δεν ικανοποιήθηκαν όταν τους δωρίσατε δημόσια περιουσία, χαρίζοντάς τους προσωπικό φρουρούμενο χώρο στάθμευσης, δεν ικανοποιήθηκαν όταν τους χαρίσατε προσωπικά λάπτοπ, με χρήματα του σκληρά δοκιμαζόμενου από τα οικονομικά μέτρα Ελληνα φορολογούμενου», γράφει σε ανοικτή επιστολή προς τον Φίλιππο Πετσάλνικο ο συνδυασμός «Εργαζόμενοι εν δράσει».

                Και, βέβαια, οι διαπιστευμένοι συντάκτες του κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ μπορούν να στέλνουν τα παιδιά τους στον εξαιρετικό παιδικό σταθμό που λειτουργεί στο υπόγειο προς τη μεριά του Εθνικού Κήπου (επειδή έχουν αυξηθεί οι ανάγκες, δημιουργείται κι άλλος σε κτίριο που παραχώρησε στη Βουλή το υπουργείο Πολιτισμού στην Πλάκα) αλλά και να γυμνάζονται στο άρτια εξοπλισμένο γυμναστήριο (διαθέτει μέχρι και χαμάμ) με εννέα γυμναστές στο ιδιόκτητο πλην του ισογείου κτίριο της οδού Μητροπόλεως 1 και Φιλελλήνων, μαζί με τους βουλευτές, τους επιστημονικούς τους συνεργάτες και τους υπαλλήλους της

                Ατιμωρησία

                παραβίαση του συντάγματος και του κανονισμού της Βουλής αποτελεί καθημερινό φαινόμενο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μνημόνιο στήριξης ψηφίστηκε ως νομοσχέδιο, που απαιτεί 151 βουλευτές, και όχι ως διεθνής σύμβαση, που απαιτεί 180. Και ακόμη πιο χαρακτηριστικό πως την επομένη της ψήφισής του ψηφίστηκε τροπολογία-προσθήκη, βάσει της οποίας οι συμβάσεις δανεισμού ισχύουν από τη στιγμή της υπογραφής τους, χωρίς την προϋπόθεση της κύρωσής τους από το Κοινοβούλιο, ενώ το σύνταγμα προβλέπει πως καμία προσθήκη ή τροπολογία δεν εισάγεται για συζήτηση αν δεν σχετίζεται με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου που ψηφίζεται. Προβλέπει επίσης ότι, αν ένας βουλευτής απουσιάσει αδικαιολόγητα σε περισσότερες από πέντε συνεδριάσεις το μήνα, παρακρατείται υποχρεωτικά για κάθε απουσία το 1/30 της μηνιαίας αποζημίωσής του. Στην πράξη όμως, ενώ τα νομοσχέδια συζητούνται και ψηφίζονται σε άδεια έδρανα, ούτε ένα ευρώ δεν έχει παρακρατηθεί από κανένα βουλευτή. «Δεν έχουν γίνει υπερβάσεις στις απουσίες», με διαβεβαίωσε κατηγορηματικά ο γενικός γραμματέας.

                Την ίδια στιγμή δεν γίνεται κανένας απολύτως έλεγχος στο «πόθεν έσχες» και στους τραπεζικούς λογαριασμούς των βουλευτών, ενώ οι μετοχές, έτσι κι αλλιώς, δεν μπορούν να ελεγχθούν διότι είναι ανώνυμες.

                Το πλέον προκλητικό είναι ότι τα αδικήματα των υπουργών παραγράφονται με διαδικασίες εξπρές και οι βουλευτές παραμένουν ατιμώρητοι για όλα τα αστικά και ποινικά αδικήματα που διαπράττουν, επικαλούμενοι την ασυλία τους. Ο περιορισμός της βουλευτικής ασυλίας, που είχε προαναγγείλει στον νέο Κανονισμό της Βουλής ο Φίλιππος Πετσάλνικος, έμεινε στον αέρα, αφού τελικά και πάλι «θα ερευνάται» αν το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο βουλευτής συνδέεται με την πολιτική του δραστηριότητα, όπως δηλαδή υποτίθεται ότι γινόταν μέχρι σήμερα...

                Ενδεικτικό είναι ότι πολίτης που μήνυσε βουλευτή για εκβιασμό οδηγήθηκε τελικά ο ίδιος στη φυλακή έπειτα από αντιμήνυση που του έκανε ο βουλευτής, ο οποίος, λόγω της ασυλίας, ουδέποτε δικάστηκε.

                Διαβάστε περισσότερα...

                Η Υγεία στην εντατική...

                Posted: by . in Ετικέτες
                0


                Της Λιανας Σπυροπουλου
                Μπαίνουν στο νοσοκομείο για αφαίρεση χολής και καταλήγουν να νοσηλεύονται σε κρίσιμη κατάσταση. Υποβάλλονται σε επεμβάσεις ρουτίνας κι έπειτα από μια τυχαία επιπλοκή και την παραμονή για μία μόνο ημέρα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους.
                «Αόρατοι» εχθροί των ασθενών, ανθεκτικά μικρόβια που δύσκολα αντιμετωπίζονται πλέον, παραμονεύουν σε γωνίες, διαδρόμους και ρούχα νοσηλευτών που δεν προλαβαίνουν να αλλάξουν λόγω έλλειψης προσωπικού.
                Πρωτόκολλα υγιεινής καταλύονται σε δευτερόλεπτα με έναν νοσηλευτή να φροντίζει ταυτόχρονα πέντε ασθενείς, ενώ οι παλιές και ξεπερασμένες κτιριακές εγκαταστάσεις αποτελούν σε πολλές περιπτώσεις αποικία μικροβίων.
                «Αν είχαμε ένα σοβαρό κράτος και όχι το γελοίο στο οποίο ζούμε, οι αρμόδιοι θα κατανοούσαν ότι λιγότερο κοστίζει η πρόσληψη νοσηλευτών από τα υπέρογκα ποσά που δαπανώνται για τη θεραπεία των λοιμώξεων και των επιπλοκών που δημιουργούνται.
                Αλλά το κράτος μας ενδιαφέρεται μόνο να αυξήσει τα κέρδη των φαρμακοβιομηχανιών». Ο νευροχειρουργός Πάνος Παπανικολάου είναι καταπέλτης. «Λειτουργούμε εντελώς οριακά», λέει και συνεχίζει. «Για να ήταν όλοι ασφαλείς θα έπρεπε να είχαμε τουλάχιστον τους διπλάσιους νοσηλευτές». 

                «Τα μικρόβια ούτε πετάνε ούτε περπατάνε μόνα τους. Μεταφέρονται μέσω του ανθρώπινου σώματος. Ετσι, όταν μια νοσοκόμα, αντί να φροντίζει δύο, φροντίζει είκοσι δύο και πηγαινοέρχεται, είναι αναπόφευκτο να μεταδώσει μικρόβια, ανθεκτικά ή μη. Και το χειρότερο είναι ότι όσο αυξάνεται η κοινωνική φτώχεια τόσο ο οργανισμός των ανθρώπων θα αποδυναμώνεται και φαινόμενα σαν αυτά θα πολλαπλασιαστούν...».

                Διαβάστε περισσότερα...

                Μυομοιχίδιον 2ον : Κομματόσιτα, παράσιτα, γυνανδρείκελα

                Posted: by . in Ετικέτες
                0


                Του Κωστα Ζουραρι

                Διαμηνύουν ἀνάστατοι, συνάδελφοι ἐπιστήμονες ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, φίλοι καὶ μή: – Γιατί αὐτοκτονεῖτε;  ἐσεῖς οἱ Ἕλληνες, μ’ αὐτὸ τὸ γενοκτονίας Μνημόνιο; Εἴχατε, πέρυσι, στὰ χέρια σας τὸ ἀπόλυτο πυρηνικὸ ὅπλο: τὴν χρεωκοπία! Γιατί δὲν τὸ χρησιμοποιήσατε; Γιατί ἐσεῖς δὲν ἐκβιάσατε τὴν διεθνῆ τοκογλυφία ἀντὶ νὰ σᾶς δέσει χειροπόδαρα αὐτή; Οἱ πανάσχετοι κυβερνῆτες σας δὲν ἤξεραν ὅτι οἱ τοκογλυφοτραπεζίτες ἔτρεμαν, αὐτοί, κι ὄχι ἐσεῖς, γιὰ ἕνα χρεωστάσιο πληρωμῶν τῆς Ἑλλάδας;
                Ναί, ἔτσι εἶναι, δηλαδὴ χειρότερα… Τὰ κομματοπαράσιτα τοῦ δικομματισμοῦ, ποὺ μᾶς κυβερνοῦν, ἐδῶ καὶ ἄειντε ἀπὸ τὴν Μεταπολίτευση τοῦ ’74, δὲν εἶναι ἁπλῶς πανάσχετα. Εἶναι καὶ ἀνδρείκελα ἀνεπίξεστα. Στὴν δουλοπρέπειά τους καὶ τὴν συνοικιακή τους δειλία… Διότι, τόσο σωτῆρες! Ἔτσι! Ὅσα δισεκατομμύρια ἀπομύζησαν μέχρι τώρα ἀπὸ τὴν φτωχολογιά μας, τὰ δίνουν, ὡς ἀνδράποδα πειθήνια, στοὺς διεθνεῖς τοκογλύφους. Καὶ τὸ χρέος –γιὰ τὰ παιδιά μας– μεγαλώνει μέρα τὴν μέρα.
                Γιατί αὐτὰ τὰ παράσιτα-κομματόσιτα τοῦ δικομματισμοῦ δὲν ἔπραξαν τὸ νομισματο-δημοσιονομικῶς αὐτονόητον; Δῆλα δή.
                1ον. Ἀμέσως, δηλαδή, πρὶν ἀπὸ δέκα χρόνια, ὅταν εἶδαν πὼς τὸ κηφηνῶδες μιζαδόρικό τους διόγκωνε τὸν «δανεισμὸ» ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους, ἔπρεπε νὰ δημιουργήσουν ἕνα δικό μας, ἑλληνικὸ «κυριαρχικὸ ταμεῖο» (sovereighn fund).
                Πῶς; Συνενώνοντας τὸ Ταμεῖο Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, τὸ Ταχυδρομικὸ Ταμιευτήριο (100% ἑλληνικῆς ἰδιοκτησίας) καὶ τὸ ποσοστὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴ Τράπεζα καὶ τὴν Ἀγροτικὴ Τράπεζα (50 καὶ ἄνω τοῖς ἑκατό). Ἔτσι, ἡ πρὸς τὰ ἐκεῖ φυσικὴ ροὴ τῶν ἀσφαλιστικῶν μας Ταμείων θὰ ἔδινε – ἀσχέτως τῆς ἐπιβαλλομένης «πατάξεως τῆς διαφθορᾶς» – τὰ δισεκατομμύρια, ποὺ μᾶς «δανείζουν» οἱ ξένοι ἐκδοροσφαγεῖς. Οἱ Ἕλληνες θὰ δάνειζαν στὸ Ἑλληνικὸ Δημόσιο, χωρὶς τοκογλυφικὸ ἐπιτόκιο. Ὅπως ἀκριβῶς κάνουν τόσα ἄλλα κυριαρχικὰ καὶ ὄχι ἀνδραποδώδη κράτη στὸν κόσμο. Ναί, Ἑλληνικὸ Ταμεῖο κυριαρχίας (Fond souverain).
                2ον. Δήμευση! Δεκατέσσερα ἢ πόσα δισ. «ληξιπρόθεσμα» χρέη ἀπὸ τὸ ἐγχώριο κεφαλαιοκρατικὸ ἀληταριό; Δήμευση!
                3ον. Κομμισσάριοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, στὶς «ἑλληνικὲς» τραπεζικὲς ληστοσυμμορίες. Στὴν Μέκκα τοῦ καπιταλισμοῦ, ὁ Ὀμπάμα γιατί τόλμησε αὐτὸ ποὺ δὲν τολμᾶ ὁ ἐδῶ «σοσιαλιστής» μας Georgakis; Γιὰ νὰ ὑπάρξει ρευστὸ στὴν ἀγορά;
                4ον. Γιατί τὰ ξεφτέρια μας δὲν ἀπαιτοῦν ἀπὸ τὸ ἀνδρείκελο Τρισὲ τῆς ΕΚΤ νὰ ἀγοράζει καὶ νὰ ἐγγυᾶται τὰ ὁμόλογα τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀπ’ εὐθείας κι ὄχι μέσω τῶν ἑλληνοξενικῶν «Τραπεζῶν»;
                Καὶ κάτι γιὰ τὴν κυβερνῶσα παρασιτικὴ ἀσχετίλα:
                1ον. Ἐκεῖνος ὁ φὸν Σάχλας, ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Τεμενάδων, ποὺ ἔγραφε, τότε, πραγματείαν ὑπὲρ τοῦ Ναὶ στὸ σχέδιο Ἀνάν –συνωδὰ τῷ Ναιναίκῳ Georgakis (τότε)–, γιατί δὲν πάει νὰ μάθει γράμματα; Ἢ γιὰ βλίτα, ὡς γνήσιος φὸν βλιτομάμας;
                2ον. Ὁ ἀνεπιξέστως ἄξεστος ἰχθυέμπορος παριστάνει τὸν ὑπουργὸ γιὰ τὸν «Ἑλληνικὸ Πολιτισμό»!!! Ἐρώτηση: Ἀπαγορεύεται; Ἀπάντηση: Βεβαίως ὄχι! Κάθε ἰχθυέμπορος μπορεῖ νὰ γίνεται ὑπουργὸς περὶ τὸν Ἑλληνικὸν Πολιτισμόν. Ὡς ἑξῆς: νὰ ἔχει γράψει τέσσερεις χιλιάδες σελίδες γιὰ τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ (ὅσες καὶ τὰ χρόνια του) καὶ νὰ διαβάζει στὸ πρωτότυπο, παρακαλῶ, τὴν Ἰλιάδα, τὸν «Ἀκάθιστο Ὕμνο» καὶ τὴν Ὀδύσσεια τοῦ Καζαντζάκη. Ἀλλοιῶς, θυρωρὸς στὴν Ἀμερικάνικη Πρεσβεία. Μπρούμυτα.

                Διαβάστε περισσότερα...

                Η Ελλάδα δεν θα αποφύγει την αναδιάρθρωση του χρέους και αυτό το ξέρουν όλοι

                Posted: by . in Ετικέτες
                0

                Του Μάκη Ντόβολου

                Το ερώτημα για το αν πρέπει ή συμφέρει την Ελλάδα να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση χρέους ή ακόμη περισσότερο σε στάση πληρωμών προκαλεί συζητήσεις τόσο εντός όσο και εκτός χώρας. Επίσης αποτελεί ένα ακόμη σημείο αντιπαράθεσης στον χώρο της αριστεράς.
                Αυτό που πρέπει να σημειώσουμε είναι ότι όσες χώρες έλαβαν στο παρελθόν την απόφαση να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση του χρέους, με τη μία την άλλη μορφή, το έπραξαν γιατί εξαναγκάστηκαν από τις συνθήκες, ως έσχατη λύση στο οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο είχαν περιέλθει. Επομένως το καλό ή το κακό σε αυτή την περίπτωση είναι σχετικό. Ναι μεν η αναδιάρθρωση του χρέους ή και η στάση πληρωμών δεν είναι, γενικώς, κάτι θετικό για μια χώρα αλλά υπό συγκεκριμένες συνθήκες και προϋποθέσεις μπορεί να αποτελέσει μια σωτήρια λύση.
                Η Ελλάδα δεν θα αποφύγει την αναδιάρθρωση του χρέους και αυτό το ξέρουν όλοι, μέσα και έξω από την χώρα. Όπως δείχνει και η πρόσφατη μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου με τίτλο «Default in Today's Advanced Economies: Unnecessary, Undesirable, and Unlikely» (2010) η Ελλάδα έχει εισέλθει στη λεγόμενη «παγίδα του χρέους» από την οποία πολύ δύσκολα μπορεί να απεμπλακεί. Όπως σημειώνει η μελέτη, ενώ για το σύνολο των ανεπτυγμένων χωρών η προβλεπόμενη διαφορά μεταξύ του πραγματικού επιτοκίου δανεισμού και του πραγματικού ρυθμού ανάπτυξης για τη διετία 2011-2012 είναι 0,8%, στην Ελλάδα η εν λόγω διαφορά εκτινάσσεται στο 4,4%, ενώ στις χώρες που οδηγήθηκαν σε αναδιάρθρωση χρέους την τελευταία δεκαετία ήταν στο 7,3%.
                Αυτό τι σημαίνει με απλά λόγια: ότι ο λόγος του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ θα αυξάνεται ακόμη και αν εξαλειφθεί το πρωτογενές έλλειμμα στον προϋπολογισμό (δηλαδή δεν υπάρξει νέος δανεισμός του Δημοσίου) διότι το επιτόκιο εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους θα είναι υψηλότερο από τον ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας. Σε αυτήν τη περίπτωση ο ρυθμός μεταβολής του χρέους θα είναι το επιτόκιο. Επιπλέον όπως σημειώνει η τελευταία ετήσια έκθεση του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ υπάρχει ο κίνδυνος «το μέσο επιτόκιο εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους να αυξηθεί, καθώς οι επενδυτές θα ζητούν υψηλότερα ασφάλιστρα κινδύνου εφόσον δεν υπάρχει βελτίωση των δημοσιονομικών δεικτών και η οικονομία βρίσκεται σε τροχιά χαμηλής ανάπτυξης, η αύξηση των επιτοκίων να οδηγεί σε χαμηλότερη ανάπτυξη, που θα οδηγεί με τη σειρά της σε ακόμη υψηλότερα επιτόκια, με αποτέλεσμα την εκθετική επιτάχυνση του ρυθμού συσσώρευσης του δημόσιου χρέους».
                Σε ένα τέτοιο περιβάλλον πολύ δύσκολα θα αποφύγεις την αναδιάρθρωση χρέους. Όμως υπάρχουν πολλές μορφές αναδιάρθρωσης χρέους, από τις πιο «ειρηνικές» μέχρι και τις πιο βίαιες, με κάθε περίπτωση να έχει τα θετικά και τα αρνητικά της.
                Μελέτη του ΔΝΤ με τίτλο: «Cross-Country Experience with Restructuring of Sovereign Debt and Restoring Debt Sustainability» (2006) ερεύνησε τις περιπτώσεις αναδιάρθρωσης χρέους στις οποίες είχαν προχωρήσει μια σειρά από χώρες όπως η Αργεντινή (2001 και 2005), η Δομινικανή Δημοκρατία (2005), ο Ισημερινός (1999), η Μολδαβία (2002 και 2004), το Πακιστάν (1999), η Ρωσία (1998–2000), η Ουκρανία (1998–2000), και η Ουρουγουάη (2003). Ως κύριες αιτίες για την αύξηση του χρέους αναφέρονται οι υψηλές και αυξανόμενες δαπάνες για τόκους, η πτώση της οικονομικής δραστηριότητας, το μεγάλο κόστος διάσωσης του τραπεζικού τους τομέα και η ραγδαία υποτίμηση των νομισμάτων τους. Κοινό στοιχείο στις περισσότερες χώρες ήταν ότι η αναδιάρθρωση του χρέους συνέβη όταν ήδη βρίσκονταν υπό την κηδεμονία του ΔΝΤ, η παρουσία του οποίου δεν απέτρεψε το μοιραίο.
                Όσα κράτη προχώρησαν σε προληπτική αναδιάρθρωση τους χρέους τους, ώστε να αποφύγουν τη στάση πληρωμών, βίωσαν μεν μικρότερη μείωση του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, αλλά το «κούρεμα» του χρέους ήταν σχετικά μικρό, ενώ το κύριο αποτέλεσμα ήταν η επιμήκυνση της χρονικής διάρκειας αποπληρωμής. Αντίθετα στις χώρες που προχώρησαν σε στάση πληρωμών και μετά σε αναδιάρθρωση το «κούρεμα» του χρέους ήταν υψηλότερο. Σύμφωνα με μελέτη της Τράπεζας της Ισπανίας με τίτλο: «The Role of the IMF in recent sovereign debt restructurings: Implications for the policy of lending into arrears» (2008) οι χώρες που έκαναν στάση πληρωμών πέτυχαν να μειώσουν το χρέος τους κατά 41,8% κατά μέσο όρο, έναντι μείωσης 19,2% που σημειώθηκε στις περιπτώσεις κρατών όπου η αναδιάρθρωση έγινε προληπτικά, ενώ πέτυχαν να εντάξουν και μεγαλύτερο τμήμα του χρέους σε διαδικασία αναδιαπραγμάτευσης. Αυτό συνέβη, σύμφωνα με τη μελέτη της τράπεζας, διότι «η πράξη της στάσης πληρωμών τείνει να αυξάνει τη διαπραγματευτική δύναμη του κράτους και να μειώνει την ισχύ των πιστωτών».
                Όμως στις χώρες που κήρυξαν στάση πληρωμών η μείωση του ρυθμού ανάπτυξης ήταν πολύ πιο έντονη φτάνοντας στο 7,5% κατά μέσο όρο την χρονιά της κρίσης, έναντι 3,6% που σημειώθηκε κατά μέσο όρο στα κράτη που προχώρησαν σε προληπτική αναδιάρθρωση χρέους. Παρά τη βουτιά του πρώτου χρόνου, το ΑΕΠ ανέκαμψε θεαματικά την αμέσως επόμενη χρονιά, αυξανόμενο κατά 6%, έναντι μόλις 1% στις χώρες που ακολούθησαν μια πιο φιλική διαδικασία αναδιάρθρωσης.
                Πάντως τα κράτη που δεν έκαναν στάση πληρωμών κατάφεραν να επιστρέψουν γρηγορότερα στις αγορές σε σύγκριση με τις χώρες που κήρυξαν πτώχευση (η Αργεντινή 9 χρόνια μετά δεν έχει επιστρέψει).
                Επίσης σοβαρούς κινδύνους για την οικονομία δημιουργεί μια αναδιάρθρωση και του εσωτερικού χρέους, πέραν του εξωτερικού, διότι μεγάλο μέρος αυτού του χρέους βρίσκεται στα χέρια τραπεζών, ασφαλιστικών ταμείων, ιδιωτών κ.λπ. Έτσι ένα «κούρεμα» του εσωτερικού χρέους σημαίνει ζημιές για το εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα, που με τη σειρά του οδηγεί σε απώλεια εμπιστοσύνης και σε μαζική απόσυρση καταθέσεων.
                Τα αναφέρω όλα τα παραπάνω γιατί νομίζω ότι πρέπει να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση για τα θέματα αυτά εντός της αριστεράς. Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα να αποδεχθώ και θεωρούμενες ως ακραίες λύσεις όπως είναι η στάση πληρωμών ή και έξοδο από το ευρώ (αν δεν μας πετάξουν πρώτα έξω οι Γερμανοί) εφόσον όμως υπάρχει ένα συγκροτημένο αριστερό πολιτικό και οικονομικό σχέδιο όπου θα ξέρουμε τι θέλουμε και πως μπορούμε να το πετύχουμε από την πρώτη κιόλας μέρα εφαρμογής του. Με συνθήματα, εντυπωσιασμούς και «γιουρούσια για να πάρουμε την Τριπολιτσά» δεν πείθεται κανένας. Έτσι και αλλιώς τη θέση για στάση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ δεν την διατυπώνουν μόνο αριστεροί…

                Διαβάστε περισσότερα...

                Χρεοκοπία; είναι τόσο κακό;

                Posted: by . in Ετικέτες
                0

                Μη την φοβάστε τη χρεοκοπία μας λέει η Citi. Σαν να λέμε, όλοι μία μέρα θα πεθάνουν, οπότε τι τον φοβάσαι τον θάνατο. Ή αλλιώς, μία ψυχή που είναι να βγει, ας βγει να τελειώνουμε. Από την άλλη, ο ένας αναλυτής μετά τον άλλον βλέπουν αυτό που βλέπουμε κι εμείς, ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν. Μόνο που πάνε ένα βήμα παραπάνω και λένε ευθαρσώς αυτό που φοβόμαστε να πούμε στον εαυτό μας: «Μήπως είναι καλύτερα να χρεοκοπήσουμε»;

                Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε τι ακριβώς σημαίνει χρεοκοπία. Τι θα γίνει με τα δάνεια που έχουμε στα χέρια μας, με το τραπεζικό σύστημα. Αν θα έχουμε πετρέλαιο για τις κρύες μέρες του χειμώνα και φάρμακα στα ράφια των φαρμακείων. Είναι πρωτόγνωρες καταστάσεις αυτές στην Ευρωζώνη και φυσικό είναι να μην έχουμε μία σαφή εικόνα. Ο επόμενος, μετά την Ελλάδα, θα έχει ένα σημείο αναφοράς.

                Από την άλλη θα πρέπει να...παραδεχτούμε ότι τα προβλήματα που επισημαίνει το μνημόνιο για την ελληνική οικονομία είναι υπαρκτά και αν δεν προσπαθήσουμε να τα αντιμετωπίσουμε θα έχουμε και πάλι την ίδια μοίρα στο μέλλον, ακόμη και στο απίθανο σενάριο που κάποιος αποφάσιζε να μας χαρίσει σήμερα τα χρέη. Εκεί που υπάρχει η διαφωνία είναι στον τρόπο με τον οποίο επιχειρούνται να λυθούν αυτά τα προβλήματα, καθώς η μεθοδολογία που επιβάλλει η τρόικα εξυπηρετεί πρωτίστως τα συμφέροντα των δανειστών μας.

                Το πρόβλημα είναι το ακόλουθο: Αν με τα μέτρα που ήδη λαμβάνονται οι προβλέψεις είναι ότι δεν θα αποφύγουμε, τελικώς, τη χρεοκοπία, τότε θα πρέπει να συζητήσουμε όλα τα ενδεχόμενα με γνώμονα το συμφέρον της χώρας και όχι μόνο των δανειστών μας. Αν ένα πλοίο είναι βέβαιο ότι θα οδηγηθεί στα βράχια, επειδή έχει σπάσει το πηδάλιο και ο καιρός το οδηγεί εκεί, ο καλός καπετάνιος οφείλει να σώσει όσο το δυνατόν περισσότερους επιβάτες και όχι να παραδοθεί στη μοίρα του. Αναφέρουμε περί καραβιών, επειδή το παράδειγμα του Τιτανικού φαίνεται να αρέσει ιδιαίτερα στον πρωθυπουργό μας.

                Ένα σχέδιο για την επόμενη ημέρα είναι άκρως απαραίτητο, αν τελικώς δεν μπορούμε να αποφύγουμε το μοιραίο. Αν πάλι μπορούμε να ξεφύγουμε από τη μοίρα που μας έχουν προγράψει, τότε ας συζητήσουμε και πάλι για το πώς μπορεί αυτό να συμβεί.

                Είναι τρελό, εξωφρενικό το γεγονός ότι οι μόνες συζητήσεις που ανταλλάσσουν αυτή τη δύσκολη ώρα τα πολιτικά κόμματα μεταξύ τους είναι για να κατηγορήσει το έναν το άλλο. Για να βγάλει ο ένας το μάτι του αλλουνού.

                Ο ελληνικός λαός είναι κουρασμένος. Κάθε βράδυ στις 8 ακούει όλο τον πλανήτη να τον κλαίει, να τον μοιρολογεί. Πιστεύουμε ότι είμαστε ήδη μέσα στο σάβανο. Το κλίμα είναι πολύ βαρύ. Βαρύ και ασήκωτο. Αλήθειες θέλει ο κόσμος. Αυτό που πονάει δεν είναι η αλήθεια. Είναι όλο αυτό το απαράδεκτο κλίμα της μιζέριας που έχει σκιάσει τις ζωές μας...

                Η χρεοκοπία δεν είναι η καλή εκδοχή. Αλλά από τον αργό θάνατο ίσως είναι προτιμότερος ένας σύντομος θάνατος. Ίσως εκεί βρούμε τις ισορροπίες που δεν μπορούμε να βρούμε υπό τις παρούσες συνθήκες και να κάνουμε έτσι μία νέα αρχή...
                ΠΗΓΗ

                Διαβάστε περισσότερα...

                Φάπα στα καρτέλ.

                Posted: by . in Ετικέτες
                0


                Το άρμεγμα των καταναλωτών ...συνεχίζεται!

                Τελικά ο Μιχάλης ο Χρυσοχοϊδης...πότε θα καταφέρει εκείνο το πλήγμα στα καρτέλ που μας έλεγε όσο ήταν το ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση;

                Τελικά, μήπως ΔΕΝ θα μειωθούν οι τιμές στα τρόφιμα κατά 10-15% όπως επανάλβανε με στόμφο ο Μιχάλης τόσους μήνες, τόσες φορές, σε τόσες κάμερες;

                ΟΚ, θα φτηνύνει το ψωμί και το γάλα κατά ...μισό του μισού του λεπτού του ευρώ και θα αυξηθούν όλα τα άλλα τρόφιμα!

                Αυτή είναι η Πολιτική που επαγγελόταν το ΠΑΣΟΚ;

                Σήμερα, τοσους μήνες μετά, τι έχει κάνει πρακτικά το ΠΑΣΟΚ εκτός από πολέμους δηλώσεων και μη-δημιουργία πολιτικής/νομοθεσίας;

                Στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, μέχρι πότε θα παρακολουθούμε σκιαμαχίες κυβέρνησης και συμφερόντων;
                ΠΗΓΗ

                Διαβάστε περισσότερα...

                Ανάπτυξη ή Λιτότητα; Ένα ψευτοδίλημμα αναζητάει απάντηση

                Posted: by . in Ετικέτες
                0


                Εδώ και κάμποσους μήνες, με αφορμή πλέον και την ελληνική κρίση χρέους, η παγκόσμια οικονομική συζήτηση έχει επικεντρωθεί γύρω απο ένα θεμελιώδες δίλημμα: τόνωση της οικονομίας ή δημοσιονομική προσαρμογή; Επεκτατικές ή περιοριστικές δημοσιονομικές πολιτικές; Ανάπτυξη ή λιτότητα;

                Στη συζήτηση αυτή, τα στρατόπεδα είναι πλέον χωρισμένα.

                Οι ΗΠΑ του Ομπάμα επιμένουν στις πολιτικές τόνωσης της ζήτησης μέσα από δημόσιες δαπάνες και ισχυρίζονται ότι η μη έγκαιρη πολιτική δημοσιονομικής προσαρμογής θα υπονομεύσει την προσπάθεια ανάκαμψης. Ισχυρίζονται ότι αν δεν υπήρχε το πακέτο τόνωσης, σήμερα δεν θα υπήρχε καν αυτή η ασθενής ανάπτυξη που καταγράφεται τους τελευταίους μήνες στις ΗΠΑ. Και θεωρούν ότι πρέπει να πάνε για δεύτερο πακέτο τόνωσης. Με την πολιτική Ομπάμα συμφωνούν οι "σοφοί της Οικονομίας", Στίγκλιτς και Κρούγκμαν και το γεράκι των χρηματηστηρίων κ. Σόρος. Διαφωνούν , όμως, ριζικά οι Ρεπουμπλικάνοι αποδεικνύοντας ότι υπάρχει τεράστια μεταστροφή της άποψης ενός κομματιού του πληθυσμού σχετικά με τα μέτρα τόνωσης. Ήταν το βασικό διακύβευμα των ενδιάμεσων εκλογών.

                Στην ΕΕ, πλέον, εκτός από τους Γερμανούς, και οι Άγγλοι βγαίνουν εξαιρετικά επιθετικά υπέρ της δημοσιονομικής προσαρμογής, με τον Υπουργό Οικονομίας, κ. Osborne να επιχειρεί να ηγηθεί του μετώπου της ευρωλιτότητας.

                Οι τραπεζίτες της Fed, της ECB, και της Τράπεζας της Αγγλίας παίρνουν έμπρακτα θέση κατά των επεκτατικών δημοσιονομικών μέτρων, υπέρ όμως της χαλαρής νομισματικής πολιτικής. Συνεχίζουν να ρίχνουν τα επιτόκια.

                Στο δίλημμα αυτό καλείται να απαντήσει εδώ και μήνες και η Ελλάδα. Όχι γιατί το θέτει επιτακτικά η παγκόσμια οικονομική συζήτηση ανάμεσα στις ελίτ, αλλά γιατί έχει ανακύψει από την εγχώρια επικαιρότητα και ανάγκη. Υπενθυμίζουμε το πρόσχημα του πρόσφατου ανασχηματισμού.

                Στην περίπτωση της Ελλάδας πρόκειται για ψευτοδίλημμα. Όχι γιατί δε θέλουμε ανάπτυξη, αλλά λιτότητα ή το αντίστροφο.

                Πρώτον, γιατί η χώρα μας λόγω πρότερου μη έντιμου οικονομικού βίου (συσωρευμένα δημοσιονομικά βάρη) δεν είχε άλλη επιλογή από το να πάει προς την κατεύθυνση της σκληρής δημοσιονομικής προσαρμογής.

                Δεύτερον, διότι η ανάπτυξη στην Ελλάδα δεν πρόκειται να πάρει μπρος ρίχνοντας απλά με τη σέσουλα χρήμα στο παλιό μοντέλο ανάπτυξης. Αντιθέτως, επιβάλλονται όλες εκείνες οι αλλαγές για τις οποίες οι νέοι της γενιάς των 700 ευρώ, και συγκεκριμένα οι εργάτες γνώσης, φωνάζουν εδώ και χρόνια. Διαρθρωτικές αλλαγές για ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Για περισσότερη εξωστρέφεια, καινοτομικότητα και πιο υγιή λειτουργία του κράτους και των αγορών. Όχι στο παρεοκρατικό κράτος, όχι στον φεουδαλικό ελληνικό καπιταλισμό. Όταν γίνουν αυτά τότε θα έχουμε πάρει το δρόμο της ανάπτυξης, και τότε θα μπορούμε να επιλέξουμε και το μίγμα της δημοσιονομικής μας πολιτικής.
                ΠΗΓΗ

                Διαβάστε περισσότερα...